شهيد زهره بحرينيان، فرزند سيد محمد در تيرماه سال 1341ش در خانواده اي متدين و مذهبي در اصفهان متولد شد. دوران نوجواني وي مصادف با شروع نهضت اسلامي بود که سبب آگاهي وي از اوضاع سياسي، اجتماعي و ديني روزگارش گرديد. بنابراین، وي بنا به تکليف، به بالا بردن آگاهي خويش و هدايت و تشويق جوانان هم¬سن و سال خود پرداخت؛ به طوري که چندين نوبت مورد تهديد ساواک قرار گرفت.
وي مقطع ابتدايي را در دبستان حکمت و راهنمايي را در مدرسة حکيم سنايي و مقطع دبيرستان را در مدرسة بهشت -آئين و در رشتة رياضي ( سال سوم) گذراند.
وي از شاگردان شهيد بتول عسگري- همسر شهيد حبيب الله خليفه سلطاني- بود که در رشد شخصيتي وي مؤثر بود. وی همچنين از سخنراييهاي روحانيون مبارز، همچون آيت الله خادمي و آيت الله طاهري و حجت الاسلام سيد محمد احمدي استفاده مي برد.
فعاليتهاي سياسي وي در قالب پخش اعلاميه ها و شب نامه ها بود، و در تظاهرات و راهپيمایي ها شرکت و دوستانش را نيز در اين مبارزه تشويق مي نمود. همچنين در مدرسه فعاليتهاي مبارزاتي عليه رژيم پهلوي انجام مي داد.
وي در جلسات درس خانم عسگري شرکت مي کرد و حتي بعضي از جلسات که از ايشان دعوت مي شد و نمي توانستند بروند، زهره را مي فرستادند و جلسه را اداره مي کرد.
زهره بحرينيان در تاريخ 1357/9/21ش//11محرم 1399ق هنگامي که سربازان در خيابان مسجد سيد در کوچة ميرزا باقر تيراندازي مي کردند، يکي از تيرها با عبور از درِ خانه، جلوي چشمان مادر به سر زهره اصابت کرد و او به شهادت رسيد. پيکر وی را در تکية حاج آقا مجلس جنب مقبرۀ بانو امين به خاک سپردند.
