سید هدایت الله امامی سمیرمی؛ فرزند سید علی، عالم فاضل در سال 1292ش در سمیرم، به دنیا آمد.
سید هدایة الله از سن ده سالگی به فراگیری علوم دینی پرداخت و در حوزه علمیه اصفهان مدرسه جده از محضر اساتید بزرگ آن زمان، از جمله علمای اعلام آقا سید محمد باقر درچه ای، شیخ محمدرضا جرقویه ای حسین آبادی، آقا شیخ علی مدرس یزدی، میرزا احمد مدرس و حاج شیخ محمدحسن نجف آبادی کسب علم نمود. سالهای اخیر اقامت در حوزه از محضر حاج آقا رحیم ارباب کسب فیض کرد.
وی به همراه پدرش در دوره پهلوی اول و دوم فعالیتهای سیاسی داشتند؛ چنانکه درسال 1313ش که قضیه دستگیری و تبعید شهید مدرس توسط حکومت رضا خان صورت گرفت، سید هدایة الله به همراه پدرش به مرکز احضار شدند و تا شروع جنگ جهانی دوم در تهران اقامت اجباری داشتند.
در ابتدای حکومت پهلوی دوم به جهت ضعف حکومت مرکزی، خوانین قشقایی و بختیاری به ظلم و تعدی به مردم پرداختند. به همین علت، وی به همراه پدرش به ادامه مبارزه با این تعدیات پرداختند.
پس از فروردین 1330ش با فوت پدرش – که ابتدا در سمیرم دفن گردید و سپس با اجازه مجتهدان قم به شهر مشهد انتقال یافت و در بهشت رضا دفن گردید- مسؤولیت رهبری سیاسی و مذهبی مردم را عهده دار شد و بعد از کودتای 28 مرداد 1332ش، همچنان به حل و فصل دعاوی و مشکلات مردم و اجرای احکام شرعی برای مردم ساکن و عشایر در حال کوچ می پرداخت.
از فعالیتهای سیاسی برجسته وی در این برهه زمانی، پیروی از آیت الله العظمی امام خمینی ( قدّس سره) در مخالفت با مواد ششگانه انقلاب شاه و مردم حکومت پهلوی دوم بود که این امر، باعث شد وی را دستگیر و در زندان شهربانی شهرضا حبس نمایند. اما با تحصن های مکرر مردم، سرانجام رژیم وی را پس از پنج ماه حبس با نظارت شدید آزاد نمود.
سرانجام وی در 28 خرداد 1351ش درگذشت و در تکیه سیدالعراقین به خاک سپرده شد.
