سیدتاج الدین مینویی؛ فرزند سید محمد از علما و مروجین دین در سال 1280ش در اصفهان متولد شد. وی پس از آنکه دوران تحصیلات را سپری نمود از طریق منبر و با صوت زیبا و لحن دلنشین به ترویج شریعت مقدس نبوی پرداخت، به طوری که افراد زیادی در جلساتش حاضر می شدند.
سید تاج الدین بعد از فوت پدرش سید محمد، در کلیشاد لنجان به حل و فصل دعاوی مردم و اقامة جماعت در مساجد آنجا پرداخت. هنگامی که از طرف رژیم پهلوی، روحانیت خلع لباس شد، او نیز خلع لباس شد و مدت 3 سال در دادگستری به فعالیت پرداخت. وی بعد از رفع غائله دیگر بار معمم شد.
وی در 29 خرداد 1346ش/6 شوال 1387ق وفات یافت و در قبرستان پشت مصلی به خاک سپرده شد.
