میرزا حسن آتش

فرزند میرزا آقا، متولد 1284ق، ادیب شاعر، متخلص به «آتش»، به شغل زنجیره بافی و گلدوزی مشغول بوده، از همان اوان جوانی به شعر پرداخت. در شعر پیرو سبک کلیم كاشاني و صائب بود. در انجمن­های ادبی اصفهان شرکت می­کرد و کم کم مایه علاقه خود را که همان غزل بود، دریافت. دیوانش بارها به چاپ رسیده است. او در 20آذر 1309ش وفات یافت. فرزندش میرزا حسین، ادیب شاعر، متخلص به «اخگر»، از اعضای انجمن ادبی شیدا، متوفی 11خرداد 1351ش و در کنار پدرش مدفون است. از اشعار آتش است: به جرم آن شدم آتش ز گریه خانه خراب /که دیده ام خبر از آب زیر کاه نداشت