آخوند کمالا؛ عالم، کمال مخفف کمال الدّین و الف آخر از ویژگیهای سبکی بسیاری از نام های دورة صفویه به بعد است مانند؛ صائبا و رشیدا. کمالا از علمای قرن دهم و اوایل قرن یازدهم هجری بوده که سنگ مزارش در ضلع شمالی تکیة خوانساری موجود و این اشعار بر آن حک شده بود:
آخوند کمالا که به فضل و به کمال
مشهور بدو نداشت مانند و مثال
با عالم قدس رفت و تاریخ آمد
بادا فردوس جای آخوند کمال
(جمادی الاولی1110ق) (مهدوی، 1348، ص38 ).
در بازسازی تکیه، سنگ قبر این عالم از بین رفته و سنگی معمولی بر مزارش نصب شده است. نکتة شایان ذکر آن که این عالم غیر از دو نفر دانشمندی است که به نام «کمال الدّین محمد» و یا «کمالا» در اصفهان این دوره می¬زیسته¬اند. آن دو عالم، یکی داماد ملا محمد تقی مجلسی و دیگری استاد محمد علی حزین هستند (همان، ص37-38 ).
