شیخ محمد علی اعتزازیان؛ این عالم فاضل وارسته، در سال 1275ش در اصفهان متولّد شد. پدرش، زاهد پارسا، شیخ محمد تقی اعتزازیان ( 1225ش – 1330ش )، مدفون درتکیة سیّدالعراقین، ازطلاب مدرسة نوریه و همدرس آیت اللّه شیخ محمد رضا جرقویهای حائری بود که متجاوز از یکصد سال عمر نمود و به تهجّد و شب زندهداری و بکاء معروف بود.
شیخ محمد علی مقدّمات را نزد پدر خود و ملا محمد علی حبیب آبادی و آیت اللّه شیخ عباسعلی ادیب آموخت. سپس از محضر حضرات آیات: میر سید علی نجف آبادی، سیّد حسین خادمی، سیّد محمد رضا خراسانی و آیت اللّه العظمی میر سیّد علی بهبهانی بهره برد.
وی از معدود روحانیانی بود که در آن زمان، زبان انگلیسی می دانست و بنا بر نقل آیت اللّه میر سیّد علی علامه فانی، زبان انگلیسی را از ایشان آموخته بود. وی در مسجد دو غازی ( دو جنگجو) و مسجد پامنار دردشت اقامه جماعت می نمود و در خانه به شغل زرگری و نقره کاری اشتغال داشت و از آن راه امرار معاش می نمود.
سرانجام در دوّم فروردین 1362ش دارفانی را وداع گفت و در صحن تکیه سیدالعراقین مدفون گردید.
