میرزا هدایت الله چهارسوقی پنجمین پسر صاحب روضات، مکنی به ابوالغالب و ملقب به جلال الدین از علما و فقهای اصفهان در قرن چهاردهم هجری در آدینه 27 جمادی آلاخر سال 1271ق در اصفهان دیده به جهان گشود.
تحصیلات؛ اساتید او علاوه بر پدرش، صاحب روضات و عمویش میرزا محمدهاشم چهارسویی؛ شیخ محمدباقر نجفی و میرزا محمدجواد حسین آبادی بوده اند. وی از سوی پدر و عمو و نیز فقیه حسین آبادی مجاز بوده است.اجازه مختصر اجتهاد و روایت صاحب روضات برای این فرزندش در تاریخ 8 صفر 1308ق در آخر نسخه ای نفیس از « من لا یحضره الفقیه» نوشته شده است.
تدریس و امامت؛ میرزا هدایت الله از علمای محقق و در فقه و اصول سرآمد بود و در معقول و منقول دانشمندی مبرز به شمار می آمد و عالمی جلیل القدر و دارای نفس قدسی و ذکاء فطری و دقت فهمی ممتاز بود. چندین سال در اصفهان به امامت و تدریس اشتغال داشت.
وفات و مدفن؛ میرزا هدایت الله که حدود یک سال به امراض گوناگون مبتلا بود، سرانجام در روز سه شنبه دوم شوال 1345ق/14 فروردین ماه1306ش دیده از جهان فروبست و در تکیه صاحب روضات به خاک سپرده شد.
