غلامحسین درویش زرگر فرزند صادق بیک، هنرمند زرگر و جواهر شناس، به سال 1246ش در اصفهان به دنیا آمد. پدرش از محاسبان دربار قاجاری در اصفهان و معروف به صادق بیک محاسب بود.
غلامحسین در سن کودکی پدر خود را از دست داد و مادر پس از ازدواج با ملا حسن نامی صاحب فرزند پسری به نام محمدجعفر شد که ملا حسن نیز به زودی فوت نمود. غلامحسین به دلیل شرایط خانوادگی و مسؤولیت تأمین مخارج خانواده نزد یکی از زرگران معروف اصفهان به نام محمدجعفر زرگر مشغول به کار شد و به دلیل ذوق و استعداد سرشار خیلی زود در کار خود متبحر شد و در نهایت با دختر استاد خود ازدواج نمود.
اغلب کارهای استاد، آثار ارزشمند زرگری دربار قاجار و بزرگان اصفهان و خوانین بختیاری بود. همسر وی، زهرا بیگم دختر استاد محمد جعفر زرگر، خود از معدود زنان زرگر اصفهان بود که مسؤولیت بسیاری از کارهای ملیله کاری و جعبه های طلاکوب و غیره را در منزل به عهده داشت. استاد در سن هفتاد و پنج سالگی در 30 آذر 1321ش/1361ق فوت و در صحن تکیة سیدالعراقین به خاک سپرده شد.
