محمدخان اسعد سالاراعظم؛ فرزند حاجی علی قلی خان سردار اسعد دوم، در 1327ق در رکاب پدرش، سرداراسعد، در حمله به تهران، حمایت از مشروطیت و سرنگونی محمدعلی شاه قاجار نقش داشت و فرماندهی یک دسته از سواران بختیاری را برعهده داشت. در 1328ق با دویست سوار بختیاری جهت سرکوب ضد انقلابیون، هیجده روزه از تهران وارد تبریز شد.
در جنگ جهانی اول او نیز به همراه دیگر خوانین جوان بختیاری بر ضد متجاوزان روسی و انگلیسی به مبارزه برخاست و با حمایت از آلمان و عثمانی به کرمانشاه عزیمت نمود و به آزادی خواهان غرب پیوست. پس از زندانی شدن برادرش، جعفرقلی خان اسعد، در آذر 1312 و دستگیر و زندانی شدن اغلب خوانین و خان زادگان بختیاری، محمدخان نیز در 14آذر 1312دستگیر شد و روانة زندان رضاشاه گردید. پس از پنج سال در 1317ش از زندان آزاد گردید. در 1321ش مأمور انتظامات دهستان و در زمان فرمانداری مرتضی قلی خان بر ایل بختیاری حکومت سه دهستان را برعهده داشت.
محمدخان سالار اعظم سرانجام در 26 آبان1338درگذشت و در تکیة میر فندرسکی در آرامگاه خانوادگی به خاک سپرده شد.
