نجفقلی عشاقی سیار
متخلص به «سیار» از ادبای معاصر اصفهان است. در سال 1286ش به دنیا آمد. وی از اعضای انجمن ادبی کمال بوده و از دوستان و معاصرانش می توان به شکیب اصفهانی، صغیر، پروانه و مشفق اشاره کرد. وی روزگارش را به شغل کفاشی می گذراند و طبع شعرش روان و در سرودن انواع فنون شعری بویژه غزل تسلط داشت. مجموعه ای از اشعار وی شامل غزلیات و قصاید به انضمام تضمین دوازده بند مصیبت محتشم کاشانی در سال 1347ش به نام «اندیشه های سیار» به چاپ رسیده است.
سرانجام این شاعر ادیب در 10 اردیبهشت 1362ش درگذشت و در ضلع شرقی قبرستان لسان الارض به خاک سپرده شد.
