سيد محمد صادق شهاب السادات افتخاری؛از اساتيد موسيقي در اصفهان به سال 1254ش در محلة لنبان اصفهان بدنيا آمد. در دوران جواني اش، مقارن با انقلاب مشروطيت، در جرگة آزادي خواهان قرار گرفت و همراه برادر بزرگش « افتخارالسلطنه» در فتح تهران به وسيله قواي بختياري، شركت نمود. از آن پس به لقب شاهي «شهاب السادات اصفهاني» ملقب شد.
سيد محمد صادق از جواني صداي خوشي داشت و قرآن را با صداي نيكو مي خواند تا آن كه تحت تعليم حبيب شاطر حاجي قرار گرفت و به خواندن آواز روي آورد. از ديگر اساتيد وي سيدرحيم اصفهاني را ذکر كرده اند. مي گويند كه صداي شهاب معناي آواز گرم، پخته و گيرا بوده است. شهاب بسيار كم مي خواند و گزيده به طوري كه خواندن او از يكي دو بيت تجاوز نمي كرد، اما با همه كوتاهي و ايجاز، آتشي به دل ها مي ريخت كه مپرس
اهل موسيقي اصفهان، آقاي شهاب را از موسيقي دانان خبره مي دانستند. صدايي گيرا داشت و ظاهراً گوشه اي به نام شهابي نيز از وي در موسيقي وارد شده است. شهاب از خوانندگان بنام اصفهان بود و صدايي دو دانگ بم و گرم و جذاب داشت و لحن ها را با حالتي مطبوع و دلچسب ادا مي كرد.
سرانجام سيد محمد صادق شهاب السادات در 29مهر1328ش فوت شد و پيكرش را در قبرستان پشت مصلي تخت فولاد به خاك سپردند.
