عبدالکریم صیرفیان پور معروف به حاج میرزا کریم، فرزند حاج میرزا محمدجعفر صراف، به سال 1277ش، در محله آبخشان اصفهان، کوچه صد تومنی ها متولد شد.
با وجود وضع خوب پدری، وی از همان نوجوانی، تصمیم بر آن گرفت که از ماحصل فعالیت و دست رنج خود استفاده کند. لذا با کسب اجازه از پدرش، کار خود را از شاگرد دوچرخه ای شروع و ضمن این کار، به فرزندان متمولین شهر، آموزش دوچرخه سواری می داد. پس از مدتی، با حدود 17 تومان دست مزدی که برای خود جمع کرده بود، تصمیم به کسب و کار جدیدی می گیرد لذا با دوچرخه در حدود11-12 روز، خود را به تهران، نزد دایی اش حاج امین الضرب می رساند و از اعتبار او استفاده می کند. یعنی با پیش پرداخت پولی که ذکر آن به میان آمد، توانست یک اتومبیل دُرج آمریکایی بصورت اقساطی خریداری کند. این اقدام، زمانی انجام گرفت که در ایران، تعداد اتومبیلهای سنگین، شاید به 50 دستگاه هم نمی رسید. به هر حال او به کار باربری پرداخت و توانست علاوه بر پرداخت اقساط اتومبیل، مورد اعتبار واقع شود. در این سالها که شروع آن، قبل از سال 1300ش بود، در این زمینه چنان با درایت عمل نمود که به تدریج با توسعه ناوگان حمل و نقل خود و استخدام رانندگان دیگر، به یک پیمانکار عمده در صنعت حمل و نقل تبدیل شد، چنانکه حتی عنوان «بنیانگذار حمل و نقل ایران» را به خود اختصاص داد. در اثر همین پیشرفت ها بود که شرکت نفت از او دعوت به همکاری نمود و وی به عنوان یک فرصت، جهت ترقی بیشتر، این مهم را قبول کرد و جزو مهم ترین پیمانکاران صنعت نفت ایران درآمد.
در این سالها بود که وی تصمیم به راه اندازی گاراژ حمل و نقل در خیابان شهید بهشتی (شاهپور سابق) گرفت که حتی پس از گذشت سالها، هنوز هم این گاراژ، بنام او معروف و مشهور است.
اعتبار و شهرت روزافزون وی، سبب شد که شرکت خارجی( اینترناسیونال) نمایندگی فروش اتومبیل های باری و حتی سایر محصولات صنعتی خود را از قبیل یخچال (نمایندگی اصفهان به جنوب کشور) به او واگذار کند.
شروع این فعالیت به دهه 20شمسی باز می گردد که در این فعالیت، فرزندش احمد که در اوان نوجوانی و دوران تحصیل را طی می کرد، وارد این عرصه کرد و اولین فعالیت احمد، نصب یخچال های اینترناش( اینترناسیونال) بود، که هنوز هم تعدادی از این یخچال ها نزد خانواده او موجود است. عبدالکریم در فواصل زمانی دهه 30شمسی، کار مسافربری را کنار گذاشت اما همچنان به پیمانکاری حمل و نقل، اشتغال داشت.
نمونه ای از خدمات مهم و مؤثر حاج میرزا کریم صیرفیان پور در اصفهان؛
1. راه اندازی بزرگترین کاروان زیارتی زمینی برای سفر حج تمتع در سال 1326ش؛ وی با 400 دستگاه اتومبیل سنگین، 3600 حاجی را از راه کویت به سفر حج برد که یکی از باشکوه ترین کاروان های سفر حج آن زمان بوده است.
2. احداث خط واحد اتوبوس رانی اصفهان در دهه 1330ش، که در این بین صیرفیان پور به عنوان مدیر عامل این شرکت انتخاب شد.
3.احداث کارخانه ریسندگی و بافندگی پروین در سال 1338ش در ناحیه جی اصفهان؛ حاج میرزا کریم، سرمایه احداث این کارخانه را از فروش باغ شخصی خود در تهران و واگذاری پیمانکاری شرکت نفت به دست آورد و توانست از این طریق، ضمن ایجاد تولیدات مرغوب داخلی، ایجاد اشتغال برای حدود 700 نفر، داشته باشد.
4. ساخت 3 باب مدرسه و یک باب حمام عمومی در خیابان جی اصفهان که هنوز هم بنام وی معروف است.
5. ساخت دو واحد دارالشفای رایگان و کمک به تجهیز بیمارستان های اصفهان.
6. تشکیل شرکت سهامی(منجان) جهت امور خانه سازی.
7. احیای زمین های بایر و تبدیل آن به باغات و مزارع حاصلخیز کشاورزی، باغاتی از قبیل باغ شهرستان، باغ احمدآباد، باغ منجان و مزرعه افتون. همچنین ایجاد گلخانه و برداشت محصولات صیفی در فصل زمستان در اصفهان که امری بی سابقه بوده است و وارد کردن گیلاس سیاه به اصفهان.
8. تشکیل یک دفتر جهیزیه برای خانواده های بی بضاعت، بدون آنکه خانواده داماد، کوچکترین اطلاعی داشته باشد و این اقدام به صورت کاملاً مخفی و محرمانه صورت می گرفت.
9. حمایت از هنرمندان و کمک به آنان.
10. اقدام به آزادی زندانیان که به دلایلی از جمله بدهکاری، در حبس بودند؛ وی این اقدام را در چند روز قبل از عید نوروز انجام می داد و خوشحالی فرد آزاد شده را در آن هنگام که با خانواده خود، دیدار می کرد، پنهان نظاره گر بود و لذت می برد.
11. نجات و کمک به افرادی که در زمستان در جاده ها دچار برف و بوران می شدند که با اقدام به موقع خود، آنان را از مرگ حتمی نجات می داد و این مربوط به دوره ای بود که وی در صنعت حمل و نقل خدمت می کرد.
12. حمایت از کودکان بی سرپرست. از جمله این حمایت ها، خرید یک دستگاه تلویزیون و اهدای آن به یکی از مؤسسات کودکان بی سرپرست بود چون در آن زمان تلویزیون کمتر مورد استفاده قرار می گرفت.
13. پیمان کار حمل و نقل گندم از جنوب به تهران؛ در آن زمان که مصادف با آغاز جنگ جهانی دوم بود و مملکت هر لحظه با قحطی مواجه بود، وی با به کارگیری560 دستگاه کامیون باری که 300 دستگاه از آن، متعلق به خود و مابقی از همکاران وی بود، موفق شد گندم را حتی دو روز زودتر از ضرب الاجل اعلام شده از طرف دولت، به مرکز برساند و ایران را از یک قحطی حتمی نجات دهد.
وی سرانجام در 13 بهمن 1349ش/1390ق دارفانی را وداع و در تکیه ای که خود بانی آن بود و بعدها خانوادگی شد، دفن شد. ظاهراً طراح سازه آرامگاه صیرفیان پور مهندس ایرج خلیلی و معمار اجرا کننده آن رجبعلی عابدزاده بوده است. ناگفته نماند که سازه آرامگاه وی در نوع خود در میان تکایای تخت فولاد، شاخص و منحصر به فرد است. روزنامه های آن زمان از فوت وی اظهار تأسف کرده و حتی روزنامه (پست تهران) با تیتری از او به عنوان بنیان گذار حمل و نقل ایران یاد کرد.
