“مرشد میرزا حسن عمرانی
فرزند رجبعلی، از شاهنامه خوانان اصفهان در قرن چهاردهم هجری. وی در قهوه خانه های اصفهان از جمله قهوه خانة «تقی قوری» و قهوه خانة «حسن دندان طلا» در میدان کهنه اصفهان به قصه گویی و شاهنامه خوانی می پرداخت. در فن شاهنامه خوانی و قصه گویی شاگرد مرشد عباس کسری ( معروف به مرشد عباس بزرگ) بود. او همچنین گاهی اسکندرنامه را نیز برای شنوندگان و حاضران در قهوه خانه می خواند. منزل او در کوچة فشارکی واقع در پشت مسجد حاج محمدجعفر(در خیابان عبدالرزاق) بود. سرانجام در 25 شوال 1394ق/18 آبان1352ش وفات یافته و در صحن تکیة میر فندرسکی مدفون شد.
