آقا سید عطاالله فقیه امامی: فرزند سید محمد امامی بن سید عبدالباقی، متولد سال 1305ق در محله درب امام و ازعلمای فاضل است.
سید عطاالله در اصفهان از شاگردان سید محمد نجف آبادی، شیخ محمدرضا نجفی، سید محمدباقر درچه ای، سید محمدمهدی درچه ای، آخوند ملامحمد کاشی و حاج آقا صدر هاطلی کوپایی است. در سال 1338ق عازم نجف اشرف گردید و تا سال 1340ق در آن مکان مقدس اقامت گزید. در نجف اشرف از محضر آيات عظام میرزا حسین نایینی، سیدمحمد فیروزآبادی و سید ابوالحسن مدیسه ای استفاده نمود و از اساتید خود موفق به دریافت اجازه اجتهاد شد. وی از دانشمندان دینی و فضلای روحانی عصر خود بود. در مدرسه نیم آور به تدریس اشتغال داشت و به نماز در مسجد باغچه عباسی قیام می نمود. از شاگردان ایشان می توان علامه فانی، سید مجتبی شریعت درچه ای، شیخ عبدالعلی قَرعی، شیخ یدالله رحیمیان، سید مصطفی موحد محمدی و محمد حسن مداح زاده را نام برد. از جهت مکارم اخلاق و حسن معاشرت معروف بود. نسبت به نماز توأم با ترویج دین بسیار مقید بود و مناعت طبع و تواضع وی در تقوا و تدین و در مسایل اخلاقی نمونه بود. این عالم فاضل در روز پنج شنبه 9 شهریور 1346ش رحلت كرد