سید علی محمد قاضی عسگر: فرزند سید زین العابدین، متولد حدود 1270ش، از اساتید مکتب آواز اصفهان در اواخر دوره قاجاریه تا پهلوی دوم است. از سید رحیم اصفهانی و میرزا حبیب اصفهانی تعلیم آواز گرفته بود. از ویژگی های شاخص وی مناسب خوانی است. وی آواز را با روضه خوانی در مجالس مذهبی و در کسوت روحانیت آغاز نمود. وی دارای حنجره ای توانا و صدایی وسیع بوده و معروف بوده که وقتی در کوه صفه می خوانده، اشعار آوازش را در سی و سه پل می نوشتند. در اصفهان نزد اهل هنر به «سید قاضی عسگر» شهرت داشت و مورد احترام هنرمندان بزرگی چون استاد جلال تاج اصفهانی، استاد ابوالحسن صبا، دکتر حسین عمومی و استاد سید حسن کسائی بوده است. مدتی در رادیو اصفهان به تعلیم علاقمندان از جمله استاد سید رضا طباطبایی پرداخت. او در 3 مرداد 1343ش از دنیا رفت.
