میرزا محمدهاشم کلباسی؛ فرزند میرزا عبدالجواد، فقیه اصولی، عالم فاضل زاهد متقی، از علما و دانشمندان اصفهان در قرن چهاردهم هجری. در حدود سال1296ق در اصفهان دیده به جهان گشود.
تحصیلاتش را نزد پدرش و بسیاری از علما و دانشمندان اصفهان گذراند.محمدهاشم از همان دوران نوجوانی تلاش بی وقفه در تحصیل علوم از خود نشان داد و به اندازه ای جدیت به خرج داد که در سنین جوانی به مرتبه اجتهاد دست یافت. او در رساله کوچکی که در باب «اقاله» تالیف کرد. فقیه درچه ای صبح ها درس عمومی داشت و بعدازظهرها برای میرزا محمدهاشم بطور خصوصی درس می گفت. هچنین میرزا محمدهاشم از سوی فقیه اصولی نامی آقا منیرالدین بروجردی اصفهانی دارای اجازه بوده که در آخر رساله اجتماع امر و نهی خود آن را آورده است.
وی از دانشمندان پرهیزکار و مقید به دستورات شرع و بی اعتنا به امور دنیوی بود،
میرزا محمدهاشم در رفتار و حرکات و سکناتش متواضع بود و افزون بر خودداری از محرمات، از مکروهات نیز پرهیز می نمود. اهتمام و توجه خاصی به صله ارحام و دیدار از خویشان داشت، آزارش به هیچکس نرسید و اهل قناعت در زندگی بود و با وجود اینکه فرزندان بسیاری داشت (و به اصطلاح عیال بار بود) اما هیچگاه مقروض نمی شد زیرا ذره ای از نعمت های خدا را تضییع نکرد.
میرزا هاشم در راه کمک رسانی و امداد نسبت به مردم و بویژه اهل علم نیز کمک های شایانی نمود. از جمله خدمات وی می توان به احیای مدرسه الماسیه اشاره کرد. در «تاریخ انساب خاندان های نایین» دراین باره آمده است که: «مدرسه دارای وقفیاتی از جمله دکاکین بوده ولی با این حال میرزا هاشم کلباسی از علمای بزرگ اصفهان در اواخر دوره قاجاریه از عواید حمام جارچی پول روشنایی طلاب مدرسه الماسیه را می داده است»
وفات و مدفن؛ حاج میرزا محمدهاشم که حال جسمانی خوبی داشت، ناگهان در اثر بیماری فراگیری که در شهر شایع شده بود، به سختی بیمار شد و در حدود 62 سالگی روز پانزدهم ذی حجه 1358ق/1318/11/04ش دار فانی را وداع گفت. پیکر وی را در تکیة کازرونی زیر بقعة استادش درچه ای و نزدیک قبر او، به خاک سپردند.
