رجبعلی گلزار

آقا رجبعلی گلزار: فرزند عالم فاضل ملا حسین قلمزن، متولد13 رجب 1302ق/ 1264ش، از شعرای معروف اصفهان، و به مناسبت تولد در اين ماه به رجبعلى موسوم و متخلص به «گلزار» است. از جوانی به کار قلمزنی روی آورد و به موازات کسب و کار، از طبع آزمایی نیز غافل نبود و نزدیک به 16 سال در انجمن ادبی دانشکده اصفهان، که به همت میرزا عباس خان شیدا برپا می‌شد، شرکت می‌نمود. وی از جوانی به مدح و منقبت خاندان عصمت و طهارت پرداخت و تا پایان عمر به این افتخار مباهی بود. در غزل سرایی دست غریبی داشت. مخمس بهاریه او در وصف نوروز و مدح حضرت علی بن ابی طالب علیه السلام معروف است. در توحید شعر گفته و پیامبر اسلام و ائمه هدی را در آثار خویش ستوده و مدح کرده است. دیوانش چندین نوبت به چاپ رسیده است. مردی پرهیزگار و خوش عمل، شاعری لطیف طبع و خوش برخورد، گوینده مهربان و خنده رو بود. از دوستان نزدیک وی استاد صغیر اصفهانی، استاد جلال تاج اصفهانی، استاد میرزا علی مشفقی و استاد غلامحسین درخشان عکاس معروف بودند. این ادیب شاعر هنرمند در روز 17 خرداد 1326ش وفات یافت.