اسحاق مزیدی؛ فرزند حسین علی به سال1298ش، در اصفهان متولد شد و سپس راهی آبادان می شوند. از این رو او در این شهر تحصیلات خود را آغاز کرد و به زبان انگلیسی احاطه کامل پیدا کرد.
مزیدی از حدود 18 سالگی بدون داشتن استاد، هنر مشبک خاتم، چوب و فلز را با جدیت دنبال نمود و از سال 1321ش کار مشبک سازی را شروع کرد. اولین کار خود را که امروزه در نزد خانواده وی نگهداری می شود، در سال 1321 به پایان رسانید. وی در راه نجف اشرف برای اولین بار با شهید نواب صفوی آشنا شد و این آغاز دوران مبارزات او بود.
نامه هایی به خط شهید نواب صفوی از جمله نگاشته ای در ذیل روزنامة ندای حق نزد خانواده وی موجود است که خطاب به مزیدی به نگارش درآمده است. به علت جو اختناق آن زمان و فعالیتهای سیاسی اش دستگیر گشت و به زندان رفت و پس از چهار سال از زندان آزاد و جهت ادامه کار مشبک سازی به شهرضا رفت.
در حدود سالهای 45-1344ش به اصفهان خیابان شریف واقفی آمده و در کنار مشاغلی که اختیار نمود، درصدد حفظ و احیای این هنر برآمد، به گونه ای که پیشرفت روزافزون یافته و در این هنر از کم نظیران شد. او همچنین دستی در شعر و شاعری داشت و از دوستان شاعر وی می توان به استاد صغیر اصفهانی اشاره کرد.
ناگفته نماند که اشعار نقش بسته در مشبک های وی، اکثراً از سروده های خود اوست.
از جمله شاگردان وی می توان به چهار فرزندش، بانوان سکینه و ساکت و شهیدان محمود و صلوات الله مزیدی اشاره نمود که هر دو در سال 1361ش به درجه رفیع شهادت نایل و در گلستان شهدای اصفهان به خاک سپرده شدند.
استاد مزیدی سرانجام در 16 بهمن 1358ش/12ربیع الاول 1400ق فوت نمود و بنا به ارادتی که به مزار عارف کامل بابارکن الدین داشت، در صحن این تکیه دفن شد.
