مرتضی مشایی؛ فرزند شیخ محمدمهدی بن محمدباقر از احفاد حبیب بن مظاهر در حدود سال 1278ش/ 1317ق در یزد متولد شد. پدر و اجدادش در شمار عالمان دینی بودند. وی تحصیلاتش را در یزد و مدتی هم در شهر مقدس قم به پایان رساند. از استادان وی سید علی محمد کازرونی و شیخ غلامرضا فقیه خراسانی را می توان نام برد. وی پس از آن به ارشاد و تألیف پرداخت و از آثارش حواشی زیاد و عالمانه ایشان با خط زیبا است که بر حدود بیست جلد کتاب علمی و دینی نوشته است .
وی در خوشنویسی و شعر مهارت داشت و نمونه آثارش در این زمینه کتابت «شرح انموزج» و «منظومة عوامل جرجانی» را شرحی منظوم نموده است.
شیخ مرتضی مشائی دارای اخلاقی خوش، بسیار متواضع و رفتار اجتماعی عالی بود. وی با فروش املاک ارثی پدر و گاه از طریق خرید و فروش قالی و غیره امرار معاش می نمود.
مشائی به دلیل بیماری آسم از بیمارستان یزد به اصفهان منتقل و در اردیبهشت 1321ش فوت و در صحن تکیة بابارکن الدین به خاک سپرده می شود.
