از شعرای قرن چهاردهم هجری در اصفهان است. شرح احوال وی به دست نیامد. وی در 15 شعبان 1389ق/5آبان1348ش فوت و در تکیة شهشهانی به خاک سپرده شد. اشعار زیر بر سنگ مزارش حک شده است:
منم که در ته این گور خانقاه من است
دعای پیر مغان دافع گناه من است
ز اغنیا و گدا فارغم بحمدالله
که گفت شافع روز جزا ولای من است
