اکبر خان نوروزی قهجاورستانی

اکبرخان نوروزی: فرزند محمدعلی، یکی از برجسته ترین نوازندگان تار در تاریخ موسیقی ایران، متولد حدود سال 1284ش در قـُهجاورِستان واقع در شرق استان اصفهان است. این هنر را نزد تار نوازان قدیم اصفهان شروع نمود و سپس از هنر شکرالله قهرمانی (معروف به شکری ادیب السطلنه استاد تار و شاگرد غلامحسین درویش خان متوفی 1327ش) بهره مند گردید. جهت تکمیل هنر خود از وجود سید رحیم اصفهانی استفاده فراوان برد. استعداد ذاتی و نبوغ هنری که در سرشت وی بود موجب شد تا در اندک زمانی بین هنرمندان مطرح شود و به نقل از سید حسن کسایی «پایش را در تار جایی گذاشت که دست کسی به آن نمی رسد». توانایی های اکبرخان در نوازندگی تار به جایی رسید که با وجود نوازندگان قَدَری که در اصفهانِ آن روزها وجود داشتند، خوانندگان و نوازندگان طراز اول با اصرار خواستار همکاری با وی بودند. جلال تاج اصفهانی می گفت: «تنها کسی که می تواند جواب آواز مرا بدهد اکبرخان است و من بجز ساز او نمی خواهم بخوانم». اسماعیل ادیب خوانساری (استاد آواز 1361-1280ش) نیز می گفت: «جایی که اکبر هست، اجازه بدهید با او بخوانم». ابوالحسن صبا «بنا به گفته خود استاد» چند سفر به شوق دیدار اکبر خان نوروزی و شنیدن صدای سازش راهی اصفهان شده بود و لطایفی از وی آموخته بود. وی انسانی بردبار، متین و موقر و بسیار آرام بود. هرگز در مجالس لهو و لعب برای اهل عیش ساز نزد. در مجالس عالی و برای توده مردم تار می نواخت. کتابخانه بزرگی داشت و اهل مطالعه بود. وي در 27 بهمن 1331ش درگذشت