”
علیرضا پورمهرابـی، فرزند مصطفی به سال 1336ش در خانواده ای مذهبی و فقیر متولد شد. در سن شش سالگی مادرش را از دست داد و محروم بودن از وجود مادر و نیز مشکلات اقتصادی خانواده، او را بر آن داشت که با پایان یافتن دوره تحصیلات ابتدایی مشغول به کار شود تا بتواند باری از دوش پدرش بردارد. از این جهت مشاغل مختلفی را در طول زندگی خود تجربه کردکه از آن جمله می توان به آرایشگری، میناکاری، رانندگی و مسؤولیت توزیع دارو اشاره کرد.
علیرضا از روحیه انقلابی بر خوردار بود و در فعالیتهای مبارزاتی علیه رژیم طاغوت حضوری فعال داشت. حضور در تظاهرات خیـابـانـی و راهپیماییهـا، توزیـع و پـخش اعلامیه های امام و…برایش از همه چیز مهمتر بود. از تلاش و کوشش در راه انقلاب اسلامی هیچ گاه احساس خستگی و بی میلی نمی کرد و پیوسته راهنمای دیگران بود. پس از پیروزی انقلاب در مهرماه 1359ش به خدمت سپاه در آمد و داوطلبانه عازم جبهه های جنوب شد. در عملیات فرماندهی کل قوا در منطقه دارخوئین در خرداد 1360ش شرکت نمود و یک ماه بعد از آن به اصفهــان آمـد. بـار دیـگر بـرای عمـلیـات طریق القدس به جبهه بـرگشت و در ایـن عملیـات در حالی که فـرمانـدهی یکی از گروهانهای گردان امـام حسین(ع) را بر عهده داشت، هنگام هدایت نیروهای خود از منطقه رملی و تصرف تنگه چزابه در تاریخ 1360/9/8ش بر اثر اصابت گلوله دشمن به فیض شهادت نائل آمد. پیکر او در گلستان شهدای اصفهان، قطعة طریق القدس، ردیف3، شمارة2 به خاک سپرده شد.
