براتعلی جعفری؛ مشهور به علی، فرزند جعفر، در بیست و چهارم اردیبهشت سال 1338 شمسی در شهر آبادان دیده به جهان گشود. وی پس از طی کردن دوران کودکی، همراه خانوادۀ خود به اصفهان عزیمت کرد و در این شهر سکونت گزید. در اوان نوجوانی پدر خود را از دست داد و مانند بسیاری از مردان خودساختۀ تاریخ که از ابتدا خود سرپرست خانواده هستند، سردی و گرمی روزگار را چشید. وی تحصیلات خود را در رشتۀ علوم انسانی ادامه داد و در این رشته دیپلم گرفت.
علی با اوج گیری انقلاب اسلامی در سال 1356 شمسی و حساس شدن اوضاع سیاسی کشور، در جلسات فرهنگی و کوهنوردی و نماز جماعت مسجد النبی شرکت می کرد و فعالیتهای خویش را با شرکت در سخنرانی ها، پخش اعلامیه های امام(ره) گسترش داد. وی در راهپیماییها و تظاهرات مردمی علیه رژیم پهلوی شرکت داشت. علی در بسیاری از حوادث مهم انقلابی در شهر اصفهان در سال 1357 شمسی تلاش زایدالوصفی از خود نشان داد؛ حوادثی مثل تحصن تاریخی 5 رمضان در منزل آیت الله حاج سیدحسین خادمی، تظاهرات خیابان مسجد سید در هفتم محرم، پایین کشیدن مجسمۀ محمدرضاشاه پهلوی در روز عاشورا، حمله به ساواک اصفهان و..
پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی که به تعبیر امام، انفجار نور برای کشور ایران بود، در فعالیت های جمعی در مسجدالنبی خیابان آتشگاه در کنار میدان میوۀ بهار حضور داشت و با جوانان انقلابی همچون شهید سعید طفلان همکاری داشت. وی سپس به عضویت بسیج درآمد و پس از دوازده روز از شروع جنگ تحمیلی کوله بار خویش برگرفت و عزم جبهه های نبرد کرد؛ او با امید به اینکه چکامۀ شیوای حیات خویش را کامل کند و با عشق به پیروزی اسلام و انقلاب اسلامی و تنبیه متجاوز، عشق به شهادت به سوی جبهه حرکت کرد.
شهید علی جعفری به دنبال تجربیات گرانبهایی که در طول انقلاب و دوره آموزشی کسب کرده بود، به جبهۀ دارخوین رفت و به علت توانایی زیادی که در امور نظامی داشت، مسئول آموزش جبهۀ دارخوین شد و نیروهای بسیج به وسیلۀ ایشان با نحوۀ کاربرد سلاح های مکانیزه و تاکتیک های رزم آشنایی پیدا می کردند و سپس راهی خطوط مقدم نبرد می شدند؛ لذا پس از مدتی علی در واحد خمپاره انداز در جبهۀ محمدیه مشغول به کار شد. وقتی مدتی از این مسئولیتش گذشت، وی در عملیات فرماندهی کل قوا در دارخویین، ثامن الائمه و شکست محاصرۀ آبادان، عملیات طریق القدس و آزادسازی بستان شرکت کرد. وی در عملیات مولای متقیان در تنگۀ چزابه در تاریخ1360/12/1 ش معاونت فرماندهی گردان حضرت سجاد(ع) لشکر مقدس امام حسین(ع) را برعهده داشت. شهید علی جعفری در عملیات فتح المبین فرماندهی گردان امام سجاد علیه السلام را برعهده داشت. وی در این دوره افراد گردان خود را تحت آموزش های رزم شبانه و جسمی و معنوی مختلف قرار داد (منتظرالقائم، مصاحبۀ با سردار حسین رضایی اردستانی). متعاقب آن مأموریت یافت پادگان عین خوش را فتح و محورهای مواصلاتی مهم دزفو ل دهلران را فتح کند و پس از آن مأمورِ استقرار در ارتفاعات عین خوش شد.
شهید جعفری در عملیات بیت المقدس به سِمت فرماندهی اطلاعات عملیات قرارگاه فتح و هدایت و فرماندهی یگانهای عمل کننده در محور پاسگاه زید منصوب شد و بر خلاف علاقۀ وافر به کار اطلاعاتی، از پذیرفتن مستقیم آن خودداری می کرد و بارها میگفت: «آرزو می کنم کارها بر عهدۀ من باشد؛ ولی مسئولیت به عهدۀ دیگران باشد»(همان).
در جبهۀ محرم، مسئولیت اطلاعات عملیات سپاه سوم صاحب الزمان که وظیفۀ خطیر هماهنگ کردن شبکه های اطلاعاتی لشکرهای فجر، علی بن ابی طالب، لشکر 25 کربلا و چند تیپ مستقل بود، به شهید علی جعفری واگذار شد . در عملیات والفجر مقدماتی، ترکشی به ناحیۀ پشت گردن علی اصابت کرد و او مجروح شد. در عملیات والفجر ۲ در پیرانشهر معاون اطلاعات لشکر 14 امام حسین علیه السلام بود و در عملیات والفجر ۴ معاونت فرماندۀ اطلاعات لشکر امام حسین علیه السلام بود . وی هنگامی که مشغول بازدید از مواضع فتح شده بود، سه نفر از نیروهای عراقی که هنگام پیشروی نیروهای اسلام مخفی شده بودند، به طرف او تیراندازی کردند و علی از قسمت های کتف و پا مورد اصابت گلوله های دشمن قرار گرفت. شهید علی جعفری پس از بهبودی با آرزوی شهادت به سوی جبهه های جنوب رهسپار شد و با سِمت فرماندۀ اطلاعات لشکر 14 امام حسین علیه السلام به زودی مشغول شناسایی معابر نفوذی در بیابآن های منطقۀ عملیاتی طلائیه در عملیات خیبر شد. سرانجام در تاریخ 11 / 12 / 1362 شمسی ترکشی به سر او اصابت کرد که منجر به متلاشی شدن سرش شد و به شهادت رسید . پیکر پاک وی به اصفهان منتقل شد و پس از تشییع در گلستان شهدای اصفهان به خاک سپرده شد.
