احمد خطیبی؛ فرزند مصطفی به سال 1341ش در محلة خواجوی اصفهان متولد شد و در خانواده ای مذهبی و در دامن مادری سیده پرورش یافت. تحصیلات ابتدایی را در مدرسة اللهوردیخان طی کرد و راهنمایی را در مدرسة ششم بهمن به اتمام رساند و دبیرستان را در مدرسة صائب گذراند. وی در حالی که نوجوان بود با مفاسد و مظالم رژیم پهلوی آشنا شد و تمام تلاش خود را در راه برپایی انقلاب اسلامی انجام می داد و با کوشش تمام به همراه جوانان مسجد محل به فعالیت می پرداخت و در تمام تظاهرات و راهپیمائی ها شرکت می کرد.نیمه شب به خانه می آمد و صبح زودتر از همه از خواب بیدار می شد و به فعالیّت می پرداخت، تا جایی که مدیر دبیرستان به پدرش گفته بود که اگر دست از فعالیت برندارد، او را به ساواک تحویل خواهد داد. احمد به کارهای فنی علاقمند بود و توانست یک دستگاه فتوکپی دستی درست کند و با آن اعلامیه های امام را چاپ می کرد. با شروع تحریکات در سیستان و بلوچستان در سال 1359ش به همراه چند تن از دوستانش با وجود اینکه محصل بود درس را رها کرد و به آنجا رفت. از آنجا به سبب حملة عراقیها به ایران عازم جبهه های جنوب شد. هنگام عملیّات لحظه ای آرام و قرار نداشت و مرتب در فعالیت بود.
او در عملیات بدر در هور الهویزه حماسه ها آفرید. در همین عملیات برادرش علی به شهادت رسید. لذا ناگزیر برای مراسم وی به اصفهان رفت و پس از مراسم چهلم برادرش و با وجود این که قرار بود تا چند روز دیگر فرزندش متولد شود، چون اسیر دنیا و فرزند نبود و دل در گرو شهادت داشت، به منطقه برگشت و فرمان و فرماندهی لشکر شهید خرازی را با اشتیاق پذیرفت و برای حفظ جاده در منطقة عملیاتی بدر مأموریت پیدا کرد و به همراه گردانش در این منطقه مستقر شد. سرانجام احمد که چند روزی از آمدنش به جبهه نگذشته بود، شب سوم خرداد 1364 غسل کرد و لباس نو پوشید و به نیروهای خود برای سنگرسازی کمک می کرد که ناگهان صدای سوت خمپاره ای شنیده شد و در کنار او منفجر گردید و ترکش کوچکی قلب وی را نشانه گرفت و سریع و راحت « عند ربهم یرزقون» روحش نزد پروردگار مأوی گرفت. پیکر پاکش در گلستان شهدای اصفهان، قطعة بدر، ردیف2، شماره 12 به خاک سپرده شد.
