ناصر خمسه عشر؛ فرزند حسین در سال 1339 در اصفهان به دنیا آمد. تحصیلاتش را تا سوم هنرستان ادامه داد و از جملة شاگردان باهوش و فهمیدة هنرستان بود. وی در کنار تحصیلاتش به کار و ورزش می پرداخت و در اکثر میدان های ورزشی و آموزشگاهی چهره ای سرشناس داشت. فرد بسیار خودجوش و از سکون و سکوت بیزار بود. نوجوانی او همزمان با پیروزی انقلاب اسلامی بود؛ بنابراین تحصیلات خود را رها کرد تا بتواند تمام وقت خود را صرف مسائل انقلاب کند.
در جریان انقلاب اسلامی او جزء اولین کسانی بود که سکوت مرگبار هنرستان فنی سروش را تحت راهنمایی معلمان خود، همچون آقای زهتاب شکست و به روشنگری همکلاسی هایش و افشاگری های دستگاه ظلم و جنایات آنها پرداخت. وی کلاس ها را به تعطیلی می کشاند و اعلامیه و عکسهای امام را به پنجره های هنرستان می چسباند، به گونه ای که نام او در لیست سیاه ساواک نوشته شد و تحت تعقیب قرار گرفت، ولی به دلیل فراگیر شدن انقلاب نتوانستند او را دستگیر کنند و این هنرستان به عنوان پرشورترین و خبرسازترین کانونهای انقلابی مدارس اصفهان درآمد.
ناصر با کانون های انقلابی در ارتباط بود و گروهی را به نام مبارزه با فساد تشکیل دادند و با همرزمانش در منهدم کردن تمامی مراکز فساد که فرهنگ و اخلاق جامعه را مسموم می کردند، سعی بلیغ داشت؛ مراکزی مانند مشروب فروشی ها، سینماهای آن زمان. ناصر در این گروه با شجاعت و بی باکی عجیبی فعالیت می کرد.
با پیروزی انقلاب اسلامی به عضویت کمیتة دفاع شهری در آمد و به همراه همرزمانش نظم و امنیت را به اصفهان بازگرداند. وی در دستگیری مزدوران ساواک همکاری بسیاری داشت و در انجام مأموریت های گوناگون پیشتاز بود هر مأموریتی را فوراً می پذیرفت و شبانه روز در خدمت انقلاب اسلامی بود. ناصر با تأسیس سپاه و با فرمان امام، به عضویت این نهاد انقلابی درآمد. با این مسؤولیت، او تقریباً از خانه و خانواده خود دور شد و شب و روز خود را در خدمت سپاه گذراند. وی با فرمان امام به کردستان رفت و حدود دو ماه در آنجا به پاسداری و پاکسازی پرداخت. وی در آنجا لباس کردی می پوشید و بین کردها می رفت و برای فقرای آنها غذا می برد. از دوستانش نیز در اصفهان می خواست تا برایش کتاب تهیه کنند و بفرستند تا مردم آنجا از فقر فرهنگی نجات پیدا کنند. وی خالصانه و صادقانه خدمت می کرد و از هرگونه غرور و خودپسندی نفرت داشت و همیشه متبسم بود. به همین دلیل همه مجذوب او بودند و به او علاقه داشتند. پس از آن به اصفهان برگشت و به شهرهای مختلف برای سرکوبی اشرار می رفت. وی پس از بازگشت به اصفهان مدت کوتاهی نیز برای سرکوبی منافقین به درود رفت. سپس چون اوضاع کردستان را وخیم دید، جزو نخستین گروه اعزامی سپاه پاسداران اصفهان بود که مثل140 نفر از پاسداران به همراه سردار رحیم صفوی و سپهبد شهید صیاد شیرازی با یک هواپیمای نظامی 130 عازم سنندج شد. پس از پاکسازی اطراف فرودگاه شهر سنندج، پاکسازی شهر را نیز شروع کرد. سرانجام شهید خمسه عشر جزو اولین شهدای پاکسازی سنندج گردید و با گلوله ای که به ران و شکمش اصابت کرد و در تاریخ1359/2/8ش به شهادت رسید( سید ابوالحسن رفعتی پور) و پیکر پاکش در گلستان شهدای اصفهان، قطعة حمزة سید الشهدا، ردیف4، شماره23به خاک سپرده شد.
