احمد دادخواه؛ فرزند رضا در سال 1337ش در آبادان به دنيا آمد. تحصيلات ابتدايي را در دبستان سعدي آبادان به اتمام رسانيد و به دنبال بازنشستگي پدر به اصفهان آمد. وي تحصيلات متوسطه اش را در دبيرستان هاي حافظ، ابونعيم و صائب اصفهان ادامه داد. از 14 سالگي مطالعات مذهبي را در شرايطي شروع كرد كه جامعه به سمت فساد روزافزون بود. او از شاگردان موفق و ممتاز بود و در سال 1356ش در رشتة مهندسي برق دانشگاه صنعتي اصفهان مشغول تحصيل شد. در واقع سرآغاز فعاليت هاي سياسي و مذهبي او همین تحصیل بود.
وی در راهپيمایي ها و جلسات بحث و چاپ و نصب اعلاميه و سخنان امام شركت فعال داشت و به دنبال پيروزي انقلاب اسلامي و با مشاهدة عملكرد دولت موقت بسيار ناراحت بود ولي او بسيار هوشيارانه به انتقاد سازنده از عملكردهاي آنها مي پرداخت.
با شروع جنگ تحميلي عراق عليه ايران، مدتي به جبهه رفت و به اصفهان بازگشت ولی بار دیگر جهت شركت در عمليّات بيت المقدس مجدداً عازم خوزستان شد و به عنوان مسؤول واحد مشترك مهندسي رزمي سپاه، جهاد و ارتش در محور فارسيات انتخاب گرديد.
تلاش او در انجام وظيفة خطيرش عليرغم بُعد وسيع كار نه تنها مشكلات را هموار مي¬ساخت بلكه ديگران را نيز در ياري رساندن به رزمندگان جبهه راسخ¬تر مي ساخت. ايمان و ارادة قوي و مدیریت صحیح او همراه با چهره¬اي خندان، مشوق و محركي بود كه خستگي را از تن ها بدر مي آورد. چون بیشتر کار نیروهای مهندسی در شب بود او برای اینکه به رزمندگان روحیه دهد و خستگی را از جسم آنها بیرون کند، هر شب یک شعر یا حدیث و حتی آیه ای از قرآن را که بیشتر جنبة حماسی داشت، برای آنها می خواند.
وی از جمله اولین نیروهایی بود که ابتکار فعالیت های مهندسی رزمی را بنیان نهاد که تا پایان جنگ به حد نهایی رسید. زمانی که عملیاتی نبود، نیروهایش را گروه گروه می کرد و به آنها آموزش می داد. وی همچنین سعی می کرد که نقاط ضعف عملیاتهای گذشته را پیگیری و بررسی نماید لذا در پشت جبهه صحنه ها را شبیه سازی می نمود و نیروها را متناسب با شرایط عملیات آموزش می داد تا مشکلی برای عملیاتهای آینده پیش نیایید.
وي سرانجام در 17 ارديبهشت 1361ش بر اثر اصابت گلولة تانک در عملیات بیت المقدس به شهادت رسيد و در گلستان شهداي اصفهان، قطعة بيت المقدس1، ردیف 8، شمارة 8 به خاك سپرده شد.
