فرزند محمود در سال 1342ش در اصفهان به دنیا آمد و از همان ابتدای دوران کودکی فردی پرتحرک و فعال بود و به کارهای کشاورزی و دامپروری می پرداخت و در دبستان 21 آذر (شهید نوری) حائز رتبة اول شد. وی تحصیلات خود را ادامه داد و دورة راهنمایی را به صورت شبانه خواند ولی در کنار آن به کار هم می پرداخت.
دوران نوجوانی او با شروع انقلاب اسلامی همراه بود. هنوز کلاس سوم راهنمایی را تمام نکرده بود که در سال 1359ش عازم کردستان شد و با قبول سرپرستی محور سنندج حسین آباد مشغول تأمین جاده گردید. در یک کمین اشرار دچار صدمات شدیدی شد و از ناحیة پا دچار شکستگی استخوان گردید و به ناچار به اصفهان آمد. پس از معالجه و بهبودی به عنوان مسؤول بسیج دولت آباد از توابع سپاه شاهین شهر مشغول خدمت گردید و مدت یک سال در پایگاه دولت آباد برخوار کلاس آموزش نظامی تشکیل داد و نیروها را تربیت می کرد و به جبهه می فرستاد. اواخر فروردین ماه سال 1361ش جهت عملیّات بیت المقدس به جنوب اعزام شد و در لشکر 14 امام حسین(علیه السلام) به عنوان رزمنده مشغول خدمت گردید. شایستگی های چشمگیر او باعث شد که خیلی زود به سمت فرماندهی انتخاب شود و در مرحلة دوم عملیّات به عنوان فرماندة گروهان معرفی گردید. وی به دلیل اخلاق خوبی که داشت و محبوبیتی فراوان نزد نیروها پیدا کرد. در مرحلة سوم در شلمچه دچار موج گرفتگی شدید شد و به بیمارستان اهواز منتقل شد. پس از بهبودی به لشکر 30 زرهی منتقل و مشغول آموزش نیروها گردید. پس از چندی به سمت مسؤول آموزش لشکر منصوب شد. روش کار و اطلاعات او موفقیّت فراوانی برای تربیت عدة بسیاری از نیروهای زرهی همراه داشت، به طوری که با شروع عملیّات رمضان نیروهای آموزش دیدة زیادی را وارد عملیّات نمود و خود نیز همراه آنان بود. در بهار سال 1362ش سازماندهی یک گردان تانک و انتقال آن ها به منطقه را بر عهده گرفت و در طول تابستان در شلمچه یک خط پدافندی را تأمین کرد. همزمان با این مسؤولیّت آموزش نیروها را نیز برعهده داشت. حبیب از چنان شایستگی فرماندهی و مدیریتی برخوردار بود که در تشکیل دو تیپ زرهی 25 رمضان و 28 صفر نقش اساسی داشت و مدتی مسؤول عملیات تیپ28 صفر را برعهده داشت.
در عملیّات والفجر 4 در منطقة مریوان حاضر شد و شجاعت بسیاری از خود نشان داد. وی در منطقة پنجوین تانک های سر ستون عراقی را هدف قرار داد و پس از آن ادوات موجود در جبهه ها را جمع آوری و به اندیمشک انتقال داد. پس از 6 ماه به اتفاق دیگر فرماندهان، موفق به تشکیل یک تیپ کامل زرهی شامل سه گردان تانک و یک گردان مکانیزه گردید که در عملیّات عاشورا در میمک شگفتی آفریدند. در این عملیّات از ناحیة دست چپ و سر زخمی شد و پس از بهبودی نسبی فرمانده خط پدافندی مهران شد و در اوایل سال 1362ش به عنوان مسؤول مهندسی هور منصوب شد و در عملیّاتهای قدس 1 و 2 مسؤول محور عملیّاتی بود. پس از آن مدت کوتاهی به اصفهان آمد، ازدواج نمود و به همراه خانواده به اندیمشک رفت. وی به عنوان جانشین تیپ زرهی لشکر 25 کربلا فعالیّت نمود. او با تهیة جنگ افزار، شناسایی، طراحی عملیّات و تمرین عملیّات آبی ـ خاکی کارهای چشمگیری از خود نشان داد. وی را می توان یک شکارچی ماهر و زبردست تانک و یک فرماندة زیرک و هوشمند زرهی نام برد. وی در گرفتن یکی از سایت های عراقی در فاو نقش اساسی داشت و در گرفتن 38 تانک عراقی پیشرفته دست داشت. در عملیات فاو از خود نوع آوری شگفت انگیزی نشان داد. وی با رانندة یکی از تانک ها هماهنگ کرد که در حین حرکت موتور تانک را از دنده خارج و سرعت را کم کند و در در این حال شهید سنایی گلولة تانک را شلیک و اولین ماشین گارد عراقی را که جلو ستون در حرکت بود، شکار کرد و چندین ماشین را به همین صورت پی در پی به آتش کشید و دهها تانک عراقی را به غنیمت گرفت و در دفع حملة نیروهای گارد ریاست جمهوری عراق در روز 28 بهمن 1364 شمسی نقش مؤثری داشت و سرانجام در منطقة عملیّاتی والفجر8- فاو به شهادت رسید و در گلستان شهدای اصفهان، قطعة والفجر8، ردیف 3، شمارة 8 به خاک سپرده شد.
