حسین شریفی؛ فرزند هاشم به تاريخ 1/1/1336ش در خميني شهر اصفهان به دنيا آمد. وي در خانواده ای كشاورز و مذهبي رشد پيدا كرد. تحصیلات خود را تا پنجم ابتدائي بيشتر ادامه نداد و به شغل خياطي پرداخت تا بتواند كمك خرج خانواده اش باشد. وي به فقرا نيز كمك مي كرد و علاوه بر كارهاي اجتماعي و مذهبي به فعاليتهاي سياسي عليه رژيم پهلوي نیز می پرداخت و با درايت و هوش فراواني كه داشت، كارهايش را مخفيانه انجام مي داد. وي در تحصن تاریخی رمضان 1357ش اصفهان در منزل آیت الله خادمي نيز نقش داشت. گوش به فرمان امام خميني(ره) بود و از آنجا كه امام دستور مبارزه دادند، فعاليت خود را آغاز كرد و در تظاهرات و راهپيمايي ها همچنين پخش اعلاميه و عكس هاي امام نقش فعالي داشت وي به خدمت سربازي نرفت ولي آموزش های مخفیانه می دید.
با پيروزي انقلاب اسلامي، وارد كميته دفاع شهری شد و به نگهباني زندان ها پرداخت. وي مبارزة مسلحانه عليه ضد انقلاب داشت و ساواكي ها را دستگير و به زندان تحويل مي داد و جزو اولين نفرات سپاه بود. مدتي پاسدار بیت امام بود و هنگامي كه امام در قم بودند، در بيت رهبري بود و چون امام دچار بيماري قلبي شد به همراه ايشان به تهران رفت و به خاطر علاقه اش به امام از ايشان خواستند تا خطبة عقدشان را جاري كنند. امام پس از خواندن خطبه به آنها توصيه كرد كه هميشه با هم بسازيد و سازگار باشيد.
وي به واسطه شرارتهای گروههای ضد انقلاب و در درگيري هاي كردستان در آن منطقه حضور پیدا کرد. با شروع جنگ تحميلي عازم جبهة جنوب شد. وي به عنوان فرمانده گردان ادوات تيپ 44 قمر بني هاشم مشغول خدمت شد. وي چندين مرتبه مجروح شد كه پس از بهبودي نسبي دوباره عازم جبهه شد و در مرخصی هایش نیز اگر احساس می کرد باید کاری را انجام دهد، کوتاهی نمی کرد. مانند مشکل پادنا سمیرم که او به آنجا رفت و با منافقین درگیری شدیدی پیدا کرد که اغلب فکر کردند که همة آنها شهید شده اند ولی خوشبختانه وی به همراه دوستانش نجات پیدا کرد. پس از آن به جبهه برگشت. وی سرانجام در عمليات محرم در منطقة شهر نفتی زبیدات عراق به تاريخ 1361/8/12ش به شهادت رسيد و پیکر پاکش در گلستان شهداي اصفهان، قطعه فرمانده کل قوا، ردیف9، شماره1به خاك سپرده شد.
