منصور عبدالهی؛ فرزند قربانعلی در سال 1337ش در شهر اصفهان چشم به جهان گشود. دوران کودکی را در دامن پرمهر والدین مؤمن و مذهبی خود سپری کرد. تحصیلات ابتدایی و سپس مقطع راهنمایی را ادامه داد و پس از آن به حرفه خیاطی رو آورد. وی در سال 1356ش به خدمت رفت و پس از طی دوره آموزشی، در هنگ ژاندارمری بوشهر مشغول به خدمت گردید. در دوران خدمت با فقر و محرومیت مردم و ظلم و ستم مأموران رژیم پهلوی آشنا گردید. با شروع انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی رضوان الله علیه، به فرمان امام خمینی مبنی بر فرار سربازان از پادگان ها، منصور از پادگان فرار کرد و به اصفهان آمد و به صف انقلابیون پیوست و در مبارزات مردمی و در راه پیمایی ها و تظاهرات شرکت کرد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی برای انجام بقیه خدمت وظیفه خود، به محل خدمت بازگشت و دوره نظام وظیفه را به پایان رسانید. پس از جنگ تحمیلی هم زمان با عملیات رمضان به جبهه های جنگ تحمیلی در خوزستان رفت و پس از مدتی به کردستان رفت و در پاکسازی مناطق تحت اشغال گروهک های ضدانقلاب شرکت کرد. منصور در پاکسازی محور حسن آباد- سنندج مشغول شد و به سبب رشادت هایی که از خود نشان داد، به فرماندهی پایگاه منصوب شد( منتظرالقائم، مصاحبه با سرهنگ داوری) و پس از مدتی به فرماندهی محور توریور که از مراکز تجمع و استحکامات ضدانقلاب بود منصوب گردید.
سرانجام وی در فروردین ماه 1362ش هنگامی که رزمندگان اسلام قصد پاکسازی منطقه آویهنگ از توابع بخش کلاترزان سنندج را داشتند پس از غسل شهادت و پوشیدن لباس رزم بری پشتیبانی و کمک به رزمندگان پایگاه آویهنگ باتفاق یک گروهان عزیمت نمود و در مسیر راه پس از درگیری با گروهکهای ضد انقلاب مجروح گردید و به اسارت آنان درآمد و با ضربه سنگ برسرش به شکل دلخراشی وی را به شهادت رساندند. پیکر پاک این شهید پس از عقب نشینی ضدانقلاب و پاکسازی منطقه به اصفهان منتقل و در گلستان شهدای اصفهان، قطعة محرم2، ردیف، شمارة به خاک سپرده شد.
