حسین کوهرنگیها

حسین کوهرنگیها ؛ فرزند احمد و مادرش فاطمه در 26 مرداد 1336ش در اصفهان به دنیا آمد. وی در خانواده ای مذهبی رشد پیدا کرد. از همان کودکی علاقه بسیاری به قرآن داشت و از 5 سالگی به یادگیری قرآن پرداخت و در 7 سالگی به مدرسه رفت. در دورة دبیرستان روزها کار می کرد و شبها درس می خواند و در کنار آن به جوانان آموزشهای مذهبی می داد. در سن 19 سالگی به زابل برای خدمت سربازی رفت که پس از چهار ماه معافیت خود را گرفت و فعالیتهای خود را علیه رژیم پهلوی آغاز کرد. تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی ادامه داد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد. با شروع بحران کردستان با نیروهای ویژة عملیاتی به سنندج رفت و با تشکیل گروه ضربت نقش مهمی در مهار بحران در منطقه کردستان ایفا کرد. وی در عملیات پاکسازی در کردستان مجروح و تیر به پای وی اصابت کرد و چند ماه درگیر معالجه آن بود و بنا بر قول حاج حسین خرازی وی یکی از فرماندهان مؤثر در کردستان بود. وی پس از مجروحیت مدتی را در پادگان آموزشی غدیر اصفهان مشغول به خدمت بود و برای عملیات بیت المقدس به جبهه های جنوب آمد و مسؤولیت یگان نفربر pmp را برعهده گرفت. در جبهه مأموریت واحد زرهی pmp برای مقابله نیروهای زرهی دشمن، حمل مهمات و انتقال مجروحین از خط مقدم و نقاطی که تردد آمبولانس میسر نبود یا خطر اصابت ترکش وجود داشت مورد استفاده قرار می گرفت. حسین با استفاده از تاکتیک های مناسب در انتقال نیروهای پیاده به خط مقدم بسیار مهارت داشت. وی در تعمیر و نگهداری نفربرها دلسوزی و کوشش گسترده ای داشت و در گرفتن غنایم زرهی از دشمن فعالیت زیادی داشت. حسین در عملیات رمضان، محرم، والفجر1 و در عملیات والفجر 2و4 و همچنین خیبر نقش تعیین کننده ای در یگان زرهی لشکر امام حسین علیه السلام ایفا کرد. حسین در اواسط سال 1363ش بر اساس ضرورت برای تقویت تیپ قمر بنی هاشم در کنار یارانی چون سردار علی زاهدی و شهید شاهمرادی در تحکیم این یگان نوپا کوشید و مسؤولیت یگان دریایی آن تیپ را بر عهده گرفت و سپس مسؤولیت اطلاعات عملیات این تیپ را تا لحظه شهادت بر عهده داشت. در عملیات والفجر8به عنوان نیروی عملیاتی و مطرح در کنار فرماندهان حضور داشت و در این عملیات مجروح شد. در عملیات کربلای4 خدمات گسترده ای انجام داد. در کنار فرماندهان لشکر قمربنی هاشم ایفای نقش مهمی کرد و با اینکه از ناحیه دست مجروح شده بود استراحت نکرد. وی سرانجام در همین عملیات کربلای 5 در شلمچه، در 1365/12/10ش به شهادت رسید. پیکر پاک این شهید در گلستان شهدای اصفهان در قطعه کربلای5، ردیف4 و شمارة5 به خاک سپرده شد.