سیّد جعفر موسوی؛ فرزند سیّد محمّد و ملوک آغا در 3 اردیبهشت1340 در خانواده ای مذهبی در اصفهان به دنیا آمد. پس از اتمام دوره ابتدایی تحصیلات خود را در دبیرستان ادب ادامه داد. وی در کنار تحصیل مشغول کارهای صنعتی و کشاورزی بود. سیّد جعفر به دلیل علاقه ای که به کتب معارف دینی داشت در کلاسهای قرائت قرآن و تفسیر نهج البلاغه حضور می یافت. وی در نیمه دوم سال 1357ش در حوادث انقلاب اسلامی و راهپیمائی ها و پخش اعلامیه های امام خمینی بسیار فعال بود و حتی یک روز توسط نیروهای ساواک مجروح شد. با پیروزی انقلاب اسلامی به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد و در دوره آموزشی سپاه شرکت کرد. با شروع فعالیت های برخی عناصر ضد انقلاب اسلامی در سیستان و بلوچستان مدتی را به این منطقه رفت و پس از بازگشت به اصفهان با شروع فعالیت جدائی طلبی گروهکهای کمونیستی در کردستان به این منطقه رفت و از ناحیه پا مجروح شد. پس از بهبودی به وی پیشنهاد شد در امور اداری سپاه مشغول خدمت شود؛ ولی برخلاف اینکه در امتحانات ورودی دانشگاهها در دانشگاه شیراز نیز پذیرفته شده بود؛ ولی حضور در جبهه های جنگ تحمیلی را ترجیح داد و به منطقه عملیاتی دارخوین رفت و در واحد تخریب مشغول فعالیت شد و در خنثی سازی مین هایی که سربازان رژیم بعثی کاشته بودند کوشش می کرد.
سرانجام هنگامیکه برای منهدم کردن پلی که عراقیها بر روی کارون زده بودند، مشغول فعالیت بود. در منطقه دارخوین، 11 دی 1359ش به شهادت رسید و پیکر پاکش را به اصفهان منتقل و در گلستان شهدای اصفهان، قطعة حمزه، ردیف2، شماره19 به خاک سپردند.
