شهید شیخ عبدالرزاق نوری صفا: فرزند صفرعلی، عالم ربانی و عارف متقی، در سال 1334ش در کربلا به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتی را در همان جا طی کرد. در دوازده سالگی دولت عراق ایرانیان مقیم این کشور را به خصوص آنهایی که در جوار حرمین نجف و کربلا سکونت گزیده بودند، مجبور به ترک عراق نمود که این گروهها پس از ورود به ایران در اردوگاه مستقر شدند، شیخ عبدالرزاق نیز به اتفاق خانواده به ایران مهاجرت نمودند. پس از مدتی به مجاورت آقا علی ابن موسی الرضا، علیه¬السلام، درآمده و در مشهد ساکن شدند. در طول سکونت در مشهد وی ارتباط نزدیکی با حوزه علمیه و مراجع بزرگ مشهد پیدا کرد و ضمن تحصیل علوم دینی نقش مهمی نیز در اجرای برنامه¬های انقلابی حوزه علمیه مشهد ایفا نمود. در این زمان بود که وی به دلیل فعالیت¬های انقلابی دستگیر و روانه زندان شد. پس از آزادی از زندان به شهر اجدادی خود یعنی اصفهان مهاجرت نمود و مدتی نیز در اصفهان سکونت کرد و در ضمن به فعالیت های انقلابی خود ادامه داد. وی در حالی که هنوز چهارده سال بیشتر نداشت، به همراه خانواده برای بار دوم عازم عراق شد و در کربلا ساکن و پس از مدت کوتاهی به ایران بازگشت و در اصفهان استقرار یافت. شیخ عبدالرزاق در این مدت تحصیلات علوم دینی خود را نزد علمایی بزرگ همچون اشتهاردی، جوادی آملی، وجدانی، گلپایگانی و مرعشی نجفی به پایان رسانید. نوری صفا پس از پیروزی انقلاب اسلامی برای خدمت رسانی به محرومان به عضویت جهادسازندگی درآمد و در مناطق محروم کشور به ارایه خدمت فرهنگی و عمرانی مشغول شد. وی در مبارزه با گروه های ضد انقلاب در قالب گروه ضربت راهی مناطق شمالی و بندرانزلی شد و حدود چهار ماه مشغول فرونشاندن بلوای منافقین بود. با شروع جنگ تحمیلی راهی مناطق جنوب و غرب شد و در ابتدا با ستاد جنگ های نامنظم شهید چمران به همکاری پرداخت. او در طول هشت سال دفاع مقدس در جبهه-های حق علیه باطل حضوری مستمر داشت. سال 1359ش مسؤولیت اردوگاه شهید علم الهدی در اصفهان با او بود. این اردوگاه پذیرای حدود ده هزار نفر از مهاجرین جنگی بود و هم زمان تا سال 1361ش ستاد تبلیغات جهادسازندگی اصفهان در جبهه های جنوب را که در اهواز مستقر بود رهبری می کرد.
