مصطفی یوسفی کوهپایی؛ فرزند علی اصغر و عصمت به سال 1336ش در خانواده ای مذهبی در کوهپایة اصفهان به دنیا آمد. دوران کودکی را با رنج و مشقت و بیماری طی نمود و فصل نوجوانی را علیرغم محیط نامطلوب و طاغوت زدة آن زمان با تکیه بر ایمان به خدای متعال و در سایة تربیت والدینی آگاه پشت سر نهاد. وی تحصیلاتش را تا دانشسرای مقدماتی طی نمود و با عنوان معلم در روستای مشکینان کوهپایه به تدریس و پرورش دانش آموزان پرداخت. وی دارای بینش سیاسی و مذهبی عمیق بود و در راستای مبارزه با رژیم پهلوی و دین ستیزی آن، در کلاسهای تفسیر و جلسات مذهبی و با سخنان شیوا و جاذبه ای معنوی دانش آموزان انقلابی و آگاه تربیت می نمود.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی با جهادسازندگی به سیستان و بلوچستان رفت و خدمات فرهنگی فراوانی انجام داد. سپس مدتی را در بندرعباس گذراند و پس از آن به کرمانشاه و مناطق غرب کشور روی آورد. همزمان با آغاز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران رهسپار سوسنگرد و باختران شد و از سال61 تا 63 به عنوان مسؤول بازسازی شهر سوسنگرد به خدمت مشغول شد و از سال 1363ش در قسمت پشتیبانی مهندسی رزمی جهاد سازندگی مشغول فعالیت شد و مدتی را نیز برای فعالیت فرهنگی و انقلابی به کشور تانزانیا سفر کرد و برای راه اندازی جهاد سازندگی در این کشور فعالیت نمود و سپس به ایران بازگشت و در کردستان به قرارگاه رمضان که فرماندهی جنگهای نامنظم را برعهده داشت رفت و مسئولیت واحد پشتیبانی و رزمی این قرارگاه را برعهده گرفت. وی عاشق خدمت بود و خود را وقف جنگ کرده بود و با روحیه و پشتکار قوی که داشت طی هشت سال پس از پیروزی انقلاب اسلامی همواره در حال انجام مأموریت در داخل و خارج از کشور بود.
سرانجام پس از مجاهدتهای بسیار در بهمن 1366ش هنگام بازدید از منطقة مرخیل و گزنیل در کردستان بر اثر ترکش توپ به شهادت رسید و پیکر پاکش به اصفهان منتقل و در گلستان شهدای اصفهان، قطعة والفجر3/8، ردیف1، شمارة2 به خاک سپرده شد.
