تکیه فیض؛ در سمت غرب راه قدیم شیراز و پس از کاروانسرای ملک بقعه ای مکعب مستطیل شکل مشاهده می گردد که متعلق است به میرزا عبدالحسین صوفی و عارف معروف به فیض علی شاه (م:۱۱۹۴ق) فرزند ملا محمدعلی طبسی خراسانی که ساکن اصفهان بوده و پس از فوت در این محل به خاک سپرده شده است و علیمراد خان زند جهت او این بقعه را بنا کرده است و عده ای از عرفا و صوفیه نیز در اطراف بقعه مدفونند. لذا بقعه حاضر به چهارطاقی یا بقعه فیض معروف است. این بقعه با طرح پلان مستطیل شکل به صورت شرقی- غربی با ابعاد تقریبی۵×۸ متر و ارتفاع چهار متر تشکیل شده از هشت جرز و لنگه طاقهای بین جرزها و یک چشمه طاق و هولی(هواگیر) در وسط چشمه طاق مرکزی بقعه و دو(طاق باریکه) در طرفین هست. هولی یا هواگیر وسطی از خارج با مقطع دایره و از داخل با مقطع هشت ضلعی منظم ساخته شده است و چهار ناودان سنگی متناسب دو عدد در سمت غربی بام و دو عدد در سمت شرقی بام آب باران را به پائین جاری می سازند و سکویی در زیر طاق وسطی متمایل به جنوب غربی شامل سنگ مرمر کوچکی روی قبر میرزا عبدالحسین فیض علی شاه و همچنین در کنارش قبر میرزا محمّدصادق طریقت نمازی اصفهانی ملقب به فیض علی شاه ثانی (م:۱۳۰۲ق) که نسب خانواده های نمازی شیراز به ایشان می رسد هست.
غیر از این بقعه و تکیه ای که احتمالاً محیط بر آن بوده( به خاطر وجود قبور زیادی از اهل عرفان و تصوف دور بقعه) در تاریخ آمده که خانقاه و تکیه ای در سال ۱۰۶۸ق به دستور شاه عباس دوم صفوی به نام تکیه فیض در تخت فولاد ساخته می شود که میرزا مؤمن شهرستانی مادّه تاریخ احداث آن را بدین صورت گفته است:
چون ساخت شهنشاه جهان تکیه فیض
شد اهل صلاح را مکان تکیه فیض
مومن، تاریخ سال اتمامش گفت:
خالیست ز نامقیدان تکیه فیض(۱۰۶۸ق)
و همچنین در کتاب «نصف جهان فی تعریف اصفهان» یکی از وقایع زمان شاه سلطان حسین صفوی را ذکر می کند مبنی بر تخریب تکایای و خانقاهها « دیگر حکم نمود که طایفه متصوفه را که در آن وقت زیاد شده بودند، از شهر اخراج نمودند. تکیه و خانقاهها را همه خراب نمودند و از تکایای معروف یکی تکیه فیض بود که به نام یا گفته ملا محسن فیض کاشانی ساخته شده بود. آن را زیرورو کردند و احدی از جماعت صوفیه را باقی نگذاشتند».
بر این اساس شاه عباس دوم صفوی(۱۰۵۲-۱۰۷۷ق) در سال۱۰۶۸ق خانقاه و تکیه ای را برای ملا محسن فیض کاشانی(۱۰۰۶-۱۰۹۰ق) در تخت فولاد احداث نموده است.
شاه سلطان حسین صفوی(۱۱۰۶-۱۱۳۵ق) کلیه خانقاهها و تکایا از جمله تکیه فیض را خراب و زیر و رو نموده است.
در دوران زندیه (۱۱۶۱-۱۲۰۳ق) در سال ۱۱۹۴ق میرزا عبدالحسین فیضعلیشاه فوت می کند و در تخت فولاد دفن می شود و پس از فوت او علیمراد خان زند بقعه ای و احتمالاً تکیه ای برای او می سازد که همین بقعه موجود می باشد.
بنابراین می توان گفت به استناد مصرع مادّه تاریخ ( این مکان باد جای فیض علی۱۱۹۳ق) که در اطاق غربی تکیه میرفندرسکی گچبری شده، اطاق مذکور همانطور که سیّد مصلح الدین مهدوی نیز حدس زده، خانقاه میرزا عبدالحسین فیض علیشاه هم بوده است که در بقعه موجود مدفون است. ولی تکیه فیض مورد نظر در زمان شاه سلطان حسین صفوی معدوم گردیده است.
