تکیه ریزی؛ این تکیه منسوب به علامه شیخ مرتضی ریزی است که در سال ۱۳۲۹ق در زمان قاجاریه، پس از فوت وی احداث گردیده است. این تکیه از طرف شمال به خیابان سعادت باد و از طرف مشرق به تکیه بروجردی و از طرف جنوب به تکیه فاتح لملک و از طرف غرب به گذر فرعی محدود می گردد.
معماری تکیه عبارت است از یک صحن مربع با ابعاد تقریبی ۵۴×۵۴ متر که در چهار طرف، اطاق هایی به عنوان مقابر خصوصی آن را احاطه کرده بوده و در وسط ضلع شمالی ورودی تکیه شامل پیش ورودی و سردر زیبا و هشتی دالانچه ی که به صحن راه داشته و بین ورودی و بقعه حوض آبی قرار دارد و همچنین در جبهه شرقی یک اطاق پنج دری در وسط و دو اطاق چهار صفه در طرفین وجود داشته و در جبهه شمالی نزدیک اطاق چهارصفه مفصل که پس از احداث خیابان سعادت آباد باقی مانده بوده و در جبهه غربی نیز یک اطاق ساده سه دری با دو راهرو ورودی طرفین و چند اطاق دیگر وجود داشته که تماماً در برنامه ساماندهی جدید تخریب شد ولی مجدداً سردر ورودی و حوض آب بازسازی شد. مساحت این تکیه شامل عرصه و اعیانی در حدود۵۷۰۰متر مربع است و در وسط صحن، تکیه بقعه قرار دارد با پلان هشت ضلعی منظم شامل هشت جرز آجری و هشت دهانه و گنبد کوچک خفته بدون گریو بر روی آن که به همّت حاج سید حسن بنکدار بنا شده است.
تزئینات روی گنبد شامل یک ترنج کاشی فیروزه ی ساده که بر زمینه آجری به صورت معقلی کار شده است و تزئین داخلی زیر گنبد نیز شمسه بسیار زیبایی است که از ترکیب آجر و کاشی به صورت معقلی و با قطاربندی دور اجراء شده است. دهانه های دور بقعه نیز غیر از ورودی شمالی بقعه، همه مشبک آجری ند. این بقعه بر روی سکویی با کرسی۷۰ سانتی متر احداث گردیده است. بعضی مدفونان این تکیه عبارتند از: مرحوم حاج ملا جواد آدینه ی حکیم و فیلسوف و از مدرسان حکمت در مدرسه صدربازار متوفی در سال۱۳۳۹ق و آیت الله آخوند ملا محمدحسین فشارکی فرزند ملا محمدجعفر از مجتهدان بزرگوار و صاحب فتوا و از مدرسان مدرسه صدر و مسجد نور متوفی در سال ۱۳۵۳ق و همچنین میر محمد مهدی خلیقی پور* فرزند سید عبدالوهاب حسینی از خطاطان و خوشنویسان معروف متوفی در سال ۱۳۷۱ق.
