بقعه و مقبره علامه میر سید محمد شهشهانی متوفی ۱۲۸۷ق در سمت شرقی خیابان فیض مقابل مسجد رکن الملک و اول کوچه لسان الارض قرار دارد.
علامه شهشهانی از سادات حسینی خورزوک اصفهان بوده که چون ساکن محله شهشهان و در آنجا اقامه نماز و تدریس و ریاست فتوای امور شرعی داشته، به شهشهانی معروف گشته است و این تکیه و بقعه نیز به نام او معروف است.
تکیه شهشهانی از تکایای دوران قاجاریه و نقشه آن به شکل هشت ضلعی منظم بوده که هر ضلع هشت ضلعی صحن در حدود۵/۱۲ متر و مساحت صحن در حدود۷۴۰ متر مربع بوده است. معماری این تکیه شامل بقعه ای در وسط و اطاقهایی در اطراف بوده و ورودی تکیه از جانب مغرب تکیه و درست مقابل ورودی مسجد رکن الملک بوده و از طریق یک هشتی زیبا و دالانچه ای به صحن تکیه متصل می شده است.
بقعه وسطی نیز با نقشه هشت ترک موجود است که فعلاً تمامی جهات آن باز است. ولی قبلاً بر اساس شواهد و مدارک موجود تعداد هفت دهانه اطراف آن به وسیله شبکه های آجری با منافذ شش گوش بسته بوده که از این شبکه ها نور و هوا وارد بقعه می شده است. ورودی بقعه دهانه شمال غربی، یکی از چهار دهانه کوچکتر بقعه، بوده که در مقابل دالان ورودی تکیه و باز بوده است. نماهای خارجی جرزها و گنبد بقعه به صورت هشت و گیر باقی مانده و به نظر می رسد بنا به علتی که پیش آمده، نماسازی بقعه ناتمام مانده است.
فعلاً از کل بناهای تکیه و بقعه، بنای بقعه وسطی به صورت نیمه تمام و بدون در و شبکه های اطراف باقی مانده و بقیه بناها تخریب گردیده است.
از مدفونین در بقعه وسطی آیت الله العظمی علامه میر سید محمد شهشهانی است که در وسط بقعه دفن گردیده است و آیت الله حاج میرزا بدیع درب امامی و سید محمد از علمای گوشه نشین فرزند سید محمدشفیع شوشتری و همچنین از مدفونین در سمت شرقی صحن تکیه، هنرمند برجسته میرزا عبدالحسین خان صنیع همایون (م: ۱۳۴۱ق)فرزند آقا محمدکاظم نقاش و او هم فرزند آقا نجف نقاش و قلمدان ساز معروف است.
