تکیه سادات احمد آبادی
از تکایای دوره معاصر، که با دفن عالم جلیل آقا میرزا عبدالرزاق احمدآبادی در سال ۱۳۱۹ق در قسمتی از تکیه لسان الارض ایجاد شده است. پس از فوت و دفن آیت الله سید محمدتقی فقیه احمدآبادی به سال ۱۳۰۸ش در کنار پدر و ساخت بقعه ای زیبا بر سر آنها، این محل به نام تکیه سادات احمدآبادی معروف گردید. این تکیه در کوچه لسان الارض و روبروی سالن اجتماعات گلستان شهدا (سالن شمع) قرار دارد.
برخی از مشاهیر مدفون در تکیه
آقا میرزا عبدالرزاق موسوی احمدآبادی: فرزند سید عبدالجواد موسوی، عالم ربانی، پدران و نیاکانش از رجال و شخصیت های علمی و مذهبی اصفهان و مشهور به پرهیزکاری و راستی و مورد اعتماد خاص و عام مردم بوده اند.
سید محمدتقی فقیه احمدآبادی: فرزند میرزا عبدالرزاق موسوی، عالم محقق، فقیه زاهد مفسر، شیفته ولایت اهل بیت علیهم السلام و دلباخته حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف است. مهمترین و مشهورترین تألیف وی «مکیال المکارم» در فوائد دعا برای امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف است. در انگیزه تألیف آن به اهمیت دعا برای فرج در زمان انتظار و همچنین به رؤیایی اشاره می کند که در آن حضرت امام عصرعجل الله تعالی فرجه الشریف به او دستور نگارش کتاب را داده و نام آن را نیز خود نهاده اند، اشاره می کند.
سید عباس فقیه احمدآبادی، فرزند سیدمحمدتقی، عالم فاضل و از خطباء و سخنرانان مذهبی.
سیدمحمد فقیه احمدآبادی: فرزند سیدمحمدتقی، عالم واعظ و خطیب شاعر.
شیخ فضل الله اعضادی خوانساری: فرزند ملامحمدقاسم خوانسارى، عالم فاضل فقیه.
سید علی طبیب فتاح: فرزند سید محمدجعفر موسوی، از اطباء حاذق و متبحر اصفهان در محله خواجو بود.
و فرزندش دکتر سید حسین فتاح، در کنار مزار پدر به خاک سپرده شد.
شیخ محمدحسن لاری: فرزند آقا اسکندر، عالم فاضل زاهد، در مدرسه جده کوچک ساکن و با کمال قناعت و زهد و اعراض از خلق به تحصیل و تدریس مشغول بود.
