میرزا عبدالله نیر؛ فرزند میرزا محمدباقر واثق همدانی، و برادر میرزا حبیب الله نیر فاضلی وارسته و خوشنویسی توانا بود.
وی در 6شعبان 1325ق متولد شد. بعدها به تحصیل ادبیات و ترجمة زبان لاتین پرداخت و گاهی نیز شعری می سرود.
وی داماد آقا جمال الدین قدسی بود. مدت 20سال در شرکت نفت آبادان مشغول خدمت بوده و بعداً در اصفهان در کارخانه ریسندگی آذر مشغول به خدمت شد. وی همچنین در مدرسه دولتی شاه عباس جلفای اصفهان به عنوان دبیر زبان انگلیسی فعالیت می نمود. او از مؤسسان انجمن فرهنگی ایران و انگلیس در اصفهان بود و مدرک دیپلم افتخاری زبان انگلیسی را از دانشگاه کمبریج دریافت نمود
میرزا عبدالله در امور خیریه مثل تعمیر اماکن مذهبی از جمله تعمیر مسجد شمس آبادی فعالیت داشت.
همچنین نیر در فن ماده تاریخ گویی بسیار قوی بوده و مرثیه و ماده تاریخ های زیادی برای بزرگان اصفهان سروده است.
این ادیب فاضل در 5 مهر1350ش/1391ق وفات کرد و در تکیة تویسرکانی مدفون شد.
استاد فضل الله اعتمادی برنا نیز در وفاتش گوید:
کلک «برنا» سال فوتش را نوشت /رفت عبدالله نیر در جنان
مقاله رحیم قاسمی از دانشنامه تخت فولاد اصفهان
