تکیه آقا میرزا ابوالمعالی کلباسی ؛ این تکیه یکی از تکایای معروف و معتبر تخت فولاد بوده است که به نام آقا میرزا ابوالمعالی فرزند حاج محمّد ابراهیم کلباسی بنا گردیده است. بانی ساختمان تکیه و بقعه، حاج میرزا احمد ملاباشی داماد آن مرحوم بوده است که در سال۱۳۱۵ق پس از این که استاد و پدر همسرش دارفانی را وداع کرد، این تکیه را بنا نمود.
محل این تکیه در سمت شمالی ابتدای کوچه ای که از مقابل کاروانسرای ملک به طرف لسان الارض می رود، قرار دارد.
این تکیه شامل یک صحن بزرگ با ابعاد تقریبی۳۶×۴۸ متر به شکل هشت الماس تراش بوده و اطاق های زیادی در چهار جبهه صحن و ساختمان بقعه ای متناسب در وسط صحن و ارتباط تکیه از جبهه جنوب یا قبلی با کوچه لسان الارض بوده است که امروزه به غیر از بقعه وسطی بقیه بناهای اطراف تکیه از بین رفته اند ولی آثار آن بناها در دیوارهای اطراف باقی مانده است.
بنای بقعه نیز با پلان هشت الماسی تراش منظم است که به وسیله آجر بنا شده و گنبدی کوتاه و خفته تیزه¬دار آجری با تزئینات مختصر کاشی آن را پوشانده است و نمای جرزها به صورت هشت و گیر آجری باقی مانده که احتمالاً قرار بوده نمایی متناسب مثل کاشی کاری روی آن اجرا گردد؛ ولی ناتمام مانده است.
ورودی بقعه از ضلع کوچک جنوب شرقی بقعه است و چهار ضلع بزرگ و سه ضلع کوچک دیگر بقعه قبلاً شبکه آجری بوده که امروزه با شبکه فلزی مشابه آجری و به رنگ آجری آن را بسته اند.
از مدفونان در این بقعه به غیر از صاحب بقعه، آقا میرزا ابوالمعالی کلباسی(۱۲۴۷-۱۳۱۵ق) افراد ذیل اشاره کرد:
– حاج میرزا ابوالهدی کلباسی فرزند آقا میرزا ابوالمعالی کلباسی(م: ۱۳۵۶ق)؛
-حاج شیخ محمّدباقر کلباسی فرزند شیخ ابوتراب؛
– حاج میرزا جمال الدین کلباسی فرزند ابوالمعالی(م: ۱۳۵۰ق)؛
– حاج شیخ محمد حسین اشنی (م:۱۳۷۵ق)؛
– حاج شیخ موسی کلباسی فرزند ابوتراب(م:۱۳۶۰ق)؛
– حاج میرزا محمود مقتدایی خوراسگانی (م:۱۳۸۴ق)؛
– حاج شیخ نورالدین اشنی فرزند شیخ محمّد حسین اشنی(م:۱۳۹۸ق).
ضمناً قبور بسیاری از علما و هنرمندان و ادبا در صحن و جای اطاق های اطراف می باشد
