تکیه و بقعه بید آبادی
آقا محمد بن محمد رفیع گیلانی اصفهانی، معروف به آقا محمد بیدآبادی، عالم فقیه بزرگ قرن دوازدهم هجری قمری، متوفی در تاریخ ۱۱۹۷ق است که مزار او در خارج دیوار شرقی تکیه آقا حسین خوانساری، عالم بزرگوار اواخر دوران صفویه ( م: ۱۰۹۸ق ) قرار گرفته است. مزار آقا محمد بیدآبادی تا سال های ۱۳۲۴- ۱۳۱۸ق که میرزا سلیمان خان رکن الملک شیرازی، نایب الحکومه اصفهان مسجد تخت فولاد ( مسجد رکن الملک) را ساخت هیچ گونه ساختمانی نداشته است. در این زمان مرحوم رکن الملک پس از اتمام بنای مسجد کم نظیر، به احداث بقعه ای بر مزار این عالم بزرگوار اقدام نموده است.
این بنا با طرح نقشه مربع نزدیک به مستطیل با ابعاد تقریبی ۵/۹×۹ متر احداث شده بود و تا آخر قرن چهاردهم هجری قمری موجود بوده است. در این زمان؛ یعنی حدود شش دهه قبل ۷۰ درصد سمت شرقی بنا را برای اضافه نمودن قبور تخریب کرده و به صورت ناهماهنگی سقف آن را باتیرآهن و آجر پوشانده بودند؛ تا اینکه در سال ۱۳۸۲ش اقدام به مرمّت قسمت باقیمانده بنا وبازسازی قسمت تخریب شده گردید و بنا پس از مطالعات لازم به صورت موجود و با همان طرح اصلی مجدداً احیا شد.
ساختار معماری بنایی بقعه عبارت است از: فضای مربع شکل مرکزی به صورت چهارصفه، با شانزده جرز اصلی در چهار گوشه که تشکیل چهار فضای کوچک گوشه ها را داده است و صورت قبر آقا محمد بیدآبادی به صورت سکویی مرتفع در میان فضای مرکزی چهار صفه به طرف جنوب قرار گرفته و نورگیر وسط طاق مرکزی که جلوه خاصّی به بنا بخشیده است. همچنین ورودی بقعه در وسط ضلع شرقی بنا قرار گرفته و باقی دیوارهای دور بقعه و بین جرزها با مشبک آجری زیبا بسته شده تا نور و دید داخلی بقعه را تأمین نماید. راه پله بام نیز در گوشه جنوب غربی بنا با ورودی از خارج بنا قرار گرفته است. کل بنای بقعه با آجر و ملات گچ ساخته شده و کف داخل بقعه با کاشی فیروزه ای رنگ مربع شکل مفروش گردیده است.
بام بقعه نیز مسطح بوده، یا آجر فرش گردیده و محل مناسبی برای سیر و سلوک عرفا و زاهدان و اهل حق است.
کلیه عملیات مرمتی در جهت هماهنگ سازی باقیمانده بخش تاریخی با قسمت های نوسازی شده بنا انجام گردیده است.
ضمناً شایان به ذکر است که امروز محدوده اطراف بقعه آقا محمد بید آبادی را به نام تکیه آقا محمد بیدآبادی می نامند.
