آقا میرزا محمد شمس الکتاب خواجویی فرزند میرزا ابوالقاسم خواجوئى، درحدود سال 1293ق در محلّه خواجوى اصفهان متولّد شد. پس از گذراندن دوران طفولیت به تحصیل علوم مذهبى پرداخت و با این که در لباس روحانیت درآمد، براى امرار معاش خود به شغل تجارت پرداخت. وى خوشنویسى توانا و از اساتید خط نسخ و ثلث و رقاع بود. در خط از محضر استاد آخوند ملامحمّد على سلطان الکتاب و استاد آقا غلامعلى نسخ نویس بهره برده بود.
وى علاقة زیادى به کلام اللّه مجید داشت و به نوشتن قرآنهاى مختلف که بیشتر به صورت شصت پاره بود، مى پرداخت و از آنجایى که در فنّ تذهیب نیز مهارت داشت، آنها را به صورت زیبایى تذهیب و وقف مى نمود که هم اکنون آثار او در موزهها از جمله در موزة تبریز و موزة آستان قدس رضوى و بعضى از مساجد شهر اصفهان موجود و مورد استفاده است. از آثار ایشان قرآنى در تملّک آقا زین العابدین پاقلعه ای بوده است.
وى در شوال سال 1312ق مورد عنایت و توجّه دولت وقت قرارگرفت و طبق فرمانى سالیانه مبلغى حدود هشت تومان و مقدارى گندم دریافت مى نمود، که بیشتر آن را به فقرا و مساکین بذل و بخشش مى نمود. او در اصفهان یکى از خیّرین معروف بود و مبالغى که هزینة فقرا مىکرده تا سالیان بعد از فوت ایشان نیز همچنان ادامه داشته است.
در زمینة خط جمعى از طالبان را مشق مىداد. از جملة آنها شیخ محمّد رضا حسام الواعظین، از خطیبان طراز اوّل اصفهان بود. وى پس از حدود 74 سال فعالیت هنرى در دوّم رجب 1367ق وفات یافت و پیکرش در تکیة فاضل هندى به خاک سپرده شد.
