میرزا ابوالقاسم ناصر حکمت: فرزند ميرزا محمدعلى طبيب بن محمد تاجر يزدى، متولد 1278ق، عالم فاضل، حكيم جامع و طبيب حاذق، از پزشکان مشهور و مدرسان طب قديم در اصفهان است. در مداواى بيماران مهارتى بسزا داشت و معالجات عجيبى از او نقل شده است. پدرش از طبيبان معروف بود كه در سال1291ق فوت شد و در این تکیه مدفون گردید. از اساتیدش آخوند کاشی، جهانگیرخان قشقایی، میرزا عبدالعلی نحوی، سید علی اکبر صدرالاطباء، میرزا عبدالرزاق موسوی، محمد اسماعیل حکیم بیدآبادی و میرزا محمدباقر حکیم باشی می باشند. همچنین در دارالفنون تهران طب جدید را فراگرفت. در مدرسه «حاج حسن»، مقابل امامزاده هارونیه، در حجره¬ای تدریس و طبابت می کرد. علامه همایی در مورد استادش می¬نویسد: «ناصر حكمت مردى بسیار امین و متین بود برای معالجه اجرت قائل نبود و آن را محض ثواب و خدمت به نوع انجام می¬داد و به هر چه می دادند، قناعت می کرد و با عموم مراجعین از فقیر و غنی نهایت دلسوزی و مهربانی را مبذول می داشت». ناصر حكمت در 9 دیماه 1330ش وفات یافت.
