احمد زارعی؛ فرزند حسین در سال 1333ش در خانواده ای کارگری به دنیا آمد. همواره مورد محبت و توجه خانواده قرار داشت و در دوران دبستان و دبیرستان از لحاظ اخلاقی مورد تحسین و تشویق همگان بود. از دوران دبیرستان با حوزة علمیة قم در تماس بود و مجلة مکتب اسلام را دریافت می کرد و شب های جمعه نیز برای خواندن دعای کمیل و ندبه، به تکیة ملک در تخت فولاد می رفت.
پس از اخذ دیپلم به خدمت سربازی رفت و در پادگان سلطنت آباد گارد شاهنشاهی مشغول خدمت شد و پس آن به استخدام در کارخانة ذوب آهن مشغول درآمد. وی به سال 1356ش برای ادامه تحصیل و گرفتن تخصص عازم آمریکا شد.
در ابتدای ورودش با اعضای انجمن اسلامی آشنا شد و در کنار آنان شروع به فعالیت کرد. وی در حدود دو سالی که در آنجا بود، خدمات ارزنده ای از جمله ایجاد بانک اسلامی و قرض الحسنه انجام داد. زیرا در آن زمان روابط پستی ایران و آمریکا مختل شده بود و ایرانیان در سرزمین غربت دچار کم پولی بودند. با توجه به روحیة مذهبی اش پیشنهاد کرد که از گوشتی که ذبح اسلامی شده، استفاده کنند. وی به دلیل مذهبی بودنش در میان دوستانش به شیخ احمد معروف بود. ولی با دید خشک و متعصّب به مسائل نگاه نمی کرد بلکه فردی متعادل بود و به تفریحات سالم و تقویت روحی و جسمی هم توجه می کرد. وی در چاپ قرآنی کوچک که دارای ترجمة لغات در فهرست راهنمای مطالب و لفظ و ترجمه محمد کاظم معزی بود؛ تلاش و کوشش بسیار کرد و علاوه بر آنکه آن را در آمریکا چاپ کرد، چندین هزار نسخه از آن را در ایران توزیع کرد.
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1358ش به ایران آمد و در دانشگاه اصفهان مشغول به کار شد. وی همچنان دست از فعالیّت نکشید و روزهای پنجشنبه و جمعه توسط جهاد دانشگاهی به روستاهای دور افتاده می رفت و به آنان کمک می کرد و احتیاجات آنها را برطرف می نمود. کلاسهای قرآن و تفسیر در مساجد اصفهان تشکیل داد سپس وارد سپاه کرمان شد. در روستاهای مناطق محروم همچون بروجن و حوالی آن و حتی فریدن و ناحیه های مختلفش مشغول به کار بود. در رابطه با انقلاب فرهنگی دانشگاه نقش فعالی داشت و بعد از تعطیلی دانشگاه فعالیت خود را بیشتر متوجه سپاه کرد. در مهرماه 1359 روانة جبهه شد و حدود 10 ماه خالصانه فعالیّت کرد. وی در جنگ خلاقیّت داشت و مسؤولیّت پذیر بود و البته این مسؤولیت ها آبدیده تر و پخته ترش کرد.
سرانجام در عملیات طریق القدس ، به تاریخ 15/9/1360ش در ضد حملة دشمن به شهادت رسید و پیکر پاکش در گلستان شهدای اصفهان، قطعة شهدای انقلاب ـ طریق القدس، ردیف 8 ، شمارة 4 به خاک سپرده شد.
