علی مُنشِئی: استاد برجسته در زمینه مرمت بناهای تاریخی، فرزند استاد عبدالمجید معمار، در سال 1287ش در اصفهان به دنیا آمد. منشئی در خانواده ای متولد شد که معماری و بنّایی پیشه مردان آن بود. پدر او استاد عبدالمجید فرزند جواد از معمارانی بود که در زمان خود از شهرت فراوان برخوردار بود و در مرمت و بازسازی بناهای تاریخی، مخصوصاً مساجد مهارت بسیار داشت. استاد عبدالمجید در 10 رجب 1360ق فوت شد و در تکیه ابوالمعالی کلباسی مدفون شد. عموهای استاد علی نیز در اصفهان چهره های شناخته شده ای بودند که درآن روزگار نامشان در کنار بزرگانی همچون معتمدالبناء و سنمارها بر سر زبان ها جاری بود. استاد علی، فنون و رموز معماری را نزد پدر و عموها به خوبی فرا گرفت و در کنار آنها به کار مرمت بناها پرداخت. از سال 1309ش به بعد که اداره عتیقات در کشور تأسیس شد و شعبه ای از آن در اصفهان نیز شروع به کار کرد، اقدامات منشئی بیشتر زیر نظر این اداره و با تأیید کارشناسانی همچون آندره گدار فرانسوی و مصطفوی و روانبد بوده است. علاقه به بناهای تاریخی باعث شد تا منشئی، شبکه سازی و طراحی آن را نیز به خوبی فرا گیرد و در برخی از آثار علاوه بر مرمت معماری، پنجره های مشبک بناها را نیز طراحی کرده، آنها را شخصاً ساخته و نصب نماید.
استاد منشئی سرانجام در 15 فروردین 1349ش در سن 62 سالگی فوت شد