استاد هاشم سنمار وی حدود 1270 شمسی در اصفهان متولد شد. پدرش غلامحسین سنمّار از معماران تراز اول اصفهان و پدر بزرگ او (از طرف مادری) استاد اسماعیل معمار(معمار مجموعه مسجد، مدرسه و آب انبار رکن الملک واقع درابتدای تخت فولاد اصفهان) و از سرآمدان معماران زمان خود بود.
وی فنون معماری را نزد پدر و پدر بزرگ خود فراگرفت و نیز از وجود دایی هایش استادان حسنعلی و حسینعلی که آن دو نیز از معماران زبردست زمان خود بودند کسب فیض نمود. او از ابتدای جوانی بخاطر بهره مندی از استادان برجسته و علاقه و استعداد ذاتی توانست در اندک زمانی به استادی چیره دست تبدیل شود. او در مدت عمر خود به مرمت و احیای بناهای تاریخی اصفهان و نیز ساخت و مرمت مساجد و حمام ها در شهرهای مختلف پرداخت. از شگردهای اختصاصی استاد هاشم سنمّار می توان طاق زنی در ارتفاع بلند ( که در زمان خود بخاطر نبود امکانات ایمنی بسیار خطرناک و کمتر کسی قادر به انجام چنین کاری بوده است.
شاگردان زیادی در کنار وی به مرتبه استادی رسیدند که شاخص ترین آنها عبارتند از: استاد رجبعلی و استاد ابولقاسم سنمّار برادران استاد هاشم، استاد غلام حبیب، استاد مرتضی سنمّار فرزند خود استاد.
او سرانجام در27 اسفند1362در اثر سانحه تصادف بر اثر ضربه مغزی دارفانی را وداع گفت و در تکیة سید محمد لطیف خواجویی به خاک سپرده شد.
