اصغـر جبلی، فرزند علی در اول فروردین1340ش در اصفهان متولد شد. قبل از رفتن به مدرسه در کارگاه بافندگی پدر کار می کرد. دورة دبستان را در مدرسة نظام الملک سپری کرد. اصغر همه ساله شاگرد اول و نمونة کلاس بود و علاوه بر تحصیل به ورزش نیز علاقه مند بود و در این زمینه افتخاراتی کسب کرد. از جمله در مسابقات استانی برندة جام دو میدانی شد. در مسابقات دینی در سطح استان نیز رتبة اول را کسب کرد و به عنوان پاداش راهی مشهد مقدس شد و در این سفر با کسانی آشنا شد که از لحاظ فکری با او تناسب داشتند و با آنان به فعالیت پرداخت. در دورة راهنمایی نیز همیشه رتبه اول بود و در مسابقات علمی هم مقام اول را کسب می نمود. وی همزمان با تحصیل در مدرسه مشغول به کسب علوم و معارف قرآنی و دینی شد و هر روز در مسجد چهل دختران و مسجد ربیع پای درس حاج آقا حسینی گلشنی – که حفظ سوره های قرآن و دعاهای مفاتیح الجنان را درس می داد- حاضر می شد.
او سپس به دبیرستان حکیم سنایی وارد شد و به ادامه فعالیتهای خود پرداخت. در این راستا، با آقای پرورش آشنا شد و در جلسه های دعای کمیل که از سوی استاد پرورش و حاج آقا مهدی اژه ای و شهید علی اکبر اژه ای تشکیل می شد، شرکت می کرد. او در امور کتابخانه و جلسات مذهبی مدرسه فعالیت داشت تا اینکه در سال دوم رتبه اول را در درس دینی به دست آورد و به مشهد مقدس اعزام شد. در این سفر نیز به واسطة مذهبی بودن بچه ها و شناخت نسبی که از وضعیت کشور داشت، به ارشاد آنها پرداخت و یک روز نیز برای شکستن جو رعب و وحشت، شیشه های یکی از اماکن فساد را در مشهد شکست و از صحنه گریخت.
از آن جایی که رژیم پهلوی تمام توان خود را بـرای نابـودی هـویت اسلامـی و تـثبیت فـرهنگ شاهنشاهی به کار گرفته بود، او نیز شعار بازگشت به قرآن و اسلام را در پیش گرفت و محور فعالیتهای خود را بر آموختن بیشتر و یاد دادن فرهنگ اصیل اسلام متمرکز نمود. در مساجد، به راه اندازی کتابخانه اقدام نمود و برای نـوجوانان و جوانـان کلاسهـای تعلیـم قـرآن و آموزشهای عقیدتی دایر کرد و خود نیز برای بالابردن آگاهی های دینی اش، در جلسات دینی به طور مخفی حضور فعال داشت. او در عاشورای سال 1356ش با عده ای از جوانان، تظاهراتی برپا کرد و در این راستا دستگیر شد، ولی اقدام سریع دوستانش برای اطلاع دادن به خانواده موجب شد که تمام مدارکی را که می توانست وی را محکوم کند، از بین ببرند و پس از چند روز آزاد شد. او حتی یک بار مراسمی را که به مناسبت کودتای 28 مرداد برگزار شده و مجلس لهو و لعب بود، با بریدن سیمهای برق شهرداری بر هم زد و استاندار و دیگر حاضران که جان خود را در خطر می دیدند، فرار کردند و مجلس به هم خورد.
اصغر در تابستان 56-55 به همراه چند نفر از دوستانش به میرجاوه ( مرز ایران- پاکستان ) رفت و دو قبضه کلت و مقداری فشنگ خریداری نمود و به اصفهان بازگشت و آنها را در جایی مناسب مخفی کرد تا بتواند در مواقع لزوم از آنها استفاده کند که پس از پیروزی انقلاب آنها را به سپاه تحویل داد.
با اوج گرفتن نهضت اسلامی وی کمتر به درس می پرداخت و فکرش بیشتر مشغول انقلاب و مبارزه با رژیم فاسد پهلوی بود. در تحصن خانه آیت الله خادمی تلاش بی وقفه ای داشت. زمانی که دولت بختیار فرودگاه ها را بسته بود تا مانع ورود امام شود، او با عده ای از جوانان به تهران رفت و در تظاهرات اطراف دانشگاه تهران شرکت کرد و پس از ورود امام به ایران، به اصفهان بازگشت و هنگام پیروزی انقلاب اسلامی با همکاری گروهی از جوانان، مقر ساواک اصفهان را گرفتند. او از طریق کمیتة دفاع شهری به تهران رفت و تحت تعلیمات نظامی قرار گرفت و پس از آن به توصیه امام به اصفهان آمد و تحصیلات خود را ادامه داد و دیپلم گرفت.
با شدت گرفتن توطئه های گروهک های ضد انقلاب در کردستان، به آن جا رفت و در سپاه و جهاد مشغول به فعالیت و خدمت به مردم محروم و فقیر کردستان گردید.با شروع جنگ تحمیلی،عازم جبهه های کرخه نور و شوش شد تا این که در اثر مجروحیت به اصفهان بازگشت و مجدداً به عضویت سپاه درآمد و در واحد اطلاعات مشغول به خدمت شد.
سپس از اصفهان به شهرکرد رفت. بعد از آن، به عنوان مسؤول واحد اطلاعات به بروجن رفت. با وجود این گاهی به جبهه می رفـت و چندین بار هم مجـروح شد.در سـال 1361ش بر اثر تغییر و تحولات در سپاه، عازم جبهه شد و در مدت کمی مسؤولیت طرح و عملیات لشکر 8 نجف را بر عهده گرفت. در این مدت نیز دست از تلاش برنداشت تا اینکه بر اثر انفجار مین زخمی شد و مدتی در بیمارستان قم و عیسی بن مریم اصفهان بستری شد، ولی هنوز بهبود نیافته بود که به جبهه برگشت و سرانجام در 27 دی 1361ش در ارتفاعات میشداق بر اثر بمباران هوایی در عملیات والفجر مقدماتی به شهادت رسید. پیکر وی در گلستان شهدای اصفهان، قطعة محرم4، ردیف5 شمارة27 به خاک سپرده شد.
