بابا خان(خان باباخان) اسعد بختیاری، فرزند علی قلی خان سردار اسعد دوم در سال 1275ش متولد شد. در یازده سالگی برای تحصیل او را به اروپا فرستادند. وی در انگلیس پس از طی تحصیلات مقدماتی، برای تحصیل به کالج پریس پوز وارد شد. دو سالی در آن کالج ماند و در رشتۀ جبر و شیمی تحصیل کرد. با آغاز جنگ جهانی اول در سن هفده سالگی عازم سویس شد و چند سالی را در لوزان به تحصیل ادامه داد و در سن نوزده سالگی به ایران بازگشت و ازدواج کرد. پس از مدتی وارد نظام شد و در هنگام کودتای اسفند 1299ش، در سن 24 سالگی و در درجه نظامی نایب دومی به خدمت اشتغال داشت. در همان ایام، با تنی چند از جوانان بختیاری مبادرت به تأسیس جمعیتی موسوم به حزب ستاره بختیاری کرد
به هر روی، خان باباخان تا سال 1312ش به فعالیت خود ادامه داد و متعاقب دستگیری برادرش، جعفر قلی خان سرداراسعد، در هفتم آذر 1312ش، با برادران و تعدادی از خوانین به اتهام مشارکت در حوادث بختیاری دستگیر شد.
خان بابا این مدت شش سال را در زندان قصر گذرانید و در این مدت مرتب با خانواده اش ملاقات داشت و برای مکاتبه و تهیه امکانات ناهار و شام به وی اجازه داده شده بود. خان زادۀ زندانی از این موقعیت برای یادگیری زبان آلمانی و یاد دادن زبان انگلیسی به دیگر زندانیان استفاده کرد. این وضعیت تا سال 1317ش ادامه داشت، ولی با انتخاب حسین نیرومند به ریاست زندان قصر در فروردین 1317ش، به دستور رئیس زندان، ضمن جستجوی اتاق خان بابا، لوازم شخصی، کتب و دیگر وسایل وی را بازرسی کردند، که در ضمن آن یادداشتهای خصوصی اش که در آن از پهلوی اول به بدی یاد شده بود، کشف گردید و شرح آن توسط حسین نیرومند به سرپاس مختاری، رئیس شهربانی رضا شاه گزارش شد. مختاری نیز این گزارشها را به اطلاع شاه رسانید. در نتیجه دستور داده شد به رغم اتمام دوران محکومیت، همچنان به صورت انفرادی در زندان تحت نظر باشد.
با صدور این دستور، خان باباخان را در شهریور ماه 1317ش به زندان موقت شهربانی، واقع در میدان توپخانه منتقل و در اتاقک کوچکی، جنب مستراح، در حالی که تمام روزنه های آن گرفته شده بود، زندانی کردند و از آن پس مجبور شد تا غذای معمول زندانیان را مصرف کند
وضعیت خان بابا در زندان انفرادی بسیار اسفبار بود؛ به گونه ای که سایر زندانیان ضمن احوالپرسی، به او مختصر غذایی می رساندند. این موضوع آشکار و جلوی این حرکت نیز گرفته شد. ادامۀ این وضعیت باعث ابتلای خان بابا به انواع بیماریها ، از جمله رماتیسم قلبی گردید. به همین دلیل، بناچار در بهمن ماه 1319ش به بهداری زندان منتقل شد و پس از چند روز از دنیا رفت
دربارۀ علت مرگ وی، روایتهای مختلفی وجود دارد. پزشک زندان، دکتر هاشمی در سالهای پس از شهریور، علت مرگ را محرومیتهای زندان و انور خامه ای در خاطرات خود، قتل از طریق آمپول هوا ذکر کرده است.
جسد خان بابا پس از مرگ به اصفهان انتقال داده شد و اکنون مزار وی در تکیۀ میرفندرسکی تخت فولاد اصفهان است.
