بشیـر ابراهیمیـان، فرزند زمان ابراهیمیان، در سال 1335ش در خورزوق اصفهان متولد شد. در همان سنین کودکی پدرش را از دست داد و سرپرستی او را مادرش برعهده گرفت. دوران ابتدایی را با موفقیت پشت سرگذاشت و پس از آن به همراه خانواده به اصفهان آمد و تحصیلاتش را در این شهر ادامه داد. دوران دبیرستان را به صورت شبانه سپری کرد.
وی علاقه زیادی به مطالعه داشت. بنابراین، همیشه ساعاتی را که بیکار بود، به مطالعه کتابهای مذهبی، همچون کتابهـای استـاد مطهـری، دکتـر عـلی شریعتـی و فخـرالدیـن حجازی مـی پرداخت و بـر اثـر همیـن مطالعات، ماهیت رژیم پهلوی و عُمّالش را بهتر شناخت و مردم را نیز آگاه می کرد. با اینکه نوجوان بود، معلوماتش زیاد بود. همزمان با تحصیل به کار اشتغال داشت و بیشتر روزها به نقاشی ساختمان مشغول بود و فقط شبها درس می خواند. وی مجلة مکتب اسلام را از سال 1350ش مرتب مطالعه می کرد.
در سال 1354ش به خدمت سربازی احضار شد. و وی در نامه هایش بی باکانه عُمّال شاه را رسوا می کرد و علیه آنها مطالبی می نوشت. هنگام پایان خدمت از او خواسته شد که پرچم را ببوسد و سوگند بخورد که خیانت نکند، اما او سرپیچی کرد. به همین علت اضافه خدمت گرفت، ولی باز هم پرچم را نبوسید. هنگام تشکیل حزب رستاخیز و رأی دادن به آن، افراد خانواده اش را از رأی دادن منع کرد. بیشتر اوقات پنهانی به سخنرانیهای افراد سیاسی می رفت و اعلامیه و عکس امام را بین مردم پخش می کرد و شبها تا نیمه های شب بر روی دیوارهای محلّات شعار می-نوشت.
هنگامی که منزل آیت الله خادمی از سوی مأموران حکومت نظامی به گلوله بسته شد، او پاسدار آن قسمت بود. موقعی که امام وارد تهران شد، در انتظامات مراسم استقبال بود. شبها مأموران رژیم را اذیت می کرد. ماشینهایشان را آتش می زد و روزها نیز همپای مردم در تظاهرات شرکت می کرد و با این کارش مأموران را به ستوه آورده بود.
با پیروزی انقلاب اسلامی و آغاز مشکلات و اغتشاشات، داوطلبانه به کردستان رفت و حدود شش ماه در آن جا ماند و با مزدوران جنگید. بعد از آن با گروه شهید محمد منتظری نُه ماه در لبنان و فلسطین بود و سپس به کشور بازگشت و دوباره به منطقه کردستان رفت. حدود شش ماه در آنجا ماند. همزمان با آغاز جنگ ایران و عراق در سال 1359ش به منطقه جنوب رفت و در جبهه دارخوئین فعالیتهایش را آغاز کرد. او در حمله دارخوئین زخمی شد و پس از بهبـودی به سـوسنگرد رفـت و در عملیـات طریق القدس پیروزمندانه جنگید و در همین عملیات که در منطقه بستان و تنگة چـزابـه اجرا می شد، در حالی که هدایت و فرماندهی گردان را برعهده داشت، در تاریخ 1360/9/9ش به شهادت رسید.پیکر آن شهید در گلستان شهدای اصفهان، قطعة طریق القدس به خاک سپرده شد.