حاج شیخ صدرالدین کلباسی اشتری؛ فرزند شیخ محمدرضا در روز چهارشنبه19 ربیع الثانی1334ق/4 اسفند1294ش در اصفهان متولد شده و پس از دوران طفولیت ابتدا در مدرسه علیه مشغول تحصیل شده و مدرک سیکل را از مدرسه مذکور دریافت نمود. در این اثناء نبوغ فکری ایشان در ریاضیات و جبر و مثلثات مورد توجه اساتید وی قرار گرفته به طوری که اصرار داشته اند ایشان تحصیلات جدید را ادامه دهد. ایشان شدیداً علاقه به تحصیلات حوزوی و ترویج دین داشت و از طرفی رضاخان متحدالشکل نمودن لباس را اجباری کرده بود و مشکلاتی را برای اهل علم ایجاد کرده بود. وی در خاطرات خود می فرمود: گاهی در اثر تعقیب مأموران رضاخان جهت خلع لباس روحانیت از ما، چند روزی به امامزاده زینبیه پناه می بردیم و دوباره به شهر برمی گشتیم.
حاج آقا صدر کلباسی باز هم برای تکمیل فضائل علمی خود به بروجرد رفت و دو سه سالی از خرمن علمی حاج آقا حسین بروجردی بهره ای وافر برداشت و چون آن مجتهد عظیم الشأن به قم هجرت فرمود، ایشان نیز به قم آمد.
ایشان در سالهای سکونت خود در قم با استاد شهید مطهری و شیخ حسینعلی منتظری هم درس و هم مباحثه بوده و پنج سال در یک حجره با همدیگر زندگی کردند.
حاج آقا صدرالدین کلباسی پس از حدود 20سال زحمات علمی و تحصیل در چند شهر، به امر آیت الله بروجردی به نمایندگی از طرف آن مرجع عالیقدر و جهت تدریس در حوزه علمیه اصفهان و ترویج دین مبین به اصفهان بازگشت و بارزترین فعالیت ایشان تربیت شاگردان زیادی در فقه و اصول و تفسیر قرآن و علوم دینی دیگر بوده است و در فقه و اصول صاحب نظر بود و ضمن درس، نظرات فقهی خود را بیان می کرد.
وی در مدت عمر خود دو سفر به عتبات عالیات و چهار مرتبه به سفر حج مشرف شد و بالاخره پس از صرف عمری در تدریس و تحقیق و ترویج دین پس از یک دوره بیماری نسبتاً طولانی در روز 23 رمضان 1411ق/ 20فروردین1370ش در سن 76 سالگی رحلت نموده و در اتاق صحن اول مسجد رکن الملک بالای سر دو برادرش دفن گردید.
