فرزند میرزا محمدکاظم خان بروجنی، شاعر ادیب، متخلص به «مشفق ضرغام» در سال 1279ش در بروجن به دنیا آمد. پدرش را در کودکی از دست داد و تحت توجه عمویش ضرغام همایون به کسب کمالات پرداخت. پس از کسب تحصیل در مکاتب قدیم، علوم و ادبیات را آموخت و چون به شعر و شاعری و ادبیات عشق و علاقه سرشاری داشت، در نزد شیخ اسدالله ایزدگشسب قواعد و فنون شعری عروض و قافیه را فرا گرفت. فضل الله اعتمادی مىنویسد: «حسینقلى خان مشفق ضرغام از سران خوانین ایلبیگى مردى صالح و متین و ادیب بود».
وی از اوان کودکی لب به سرودن گشود و قسمتی از اشعارش در جراید توفیق، فکرآزاد، میهن، تهران مصور، سپید و سیاه، نقش حیات، عرفان، دانش، نوای ملت، فریاد خوزستان، نشریه صائب و گلهای زاینده رود به چاپ رسیده است. در سرایش اشعار به سبک هندی توجه داشت وی در قصیده سبک خراسانی و در غزلیات سبک عراقی را دنبال می نموده و به لهجة بختیاری نیز اشعاری ملیح دارد. مشفق تا سال1320ش شغل آزاد داشت و از سال1321ش وارد خدمات دولتی شد. آخرین شغل وی فرمانداری رامهرمز بوده است. مدتی از عمر خود را به سیر و سیاحت پرداخت و به کشورهای انگلستان، فرانسه، آلمان و سویس مسافرت کرد و از نزدیک با آثار و تمدن مردم اروپا آشنایی حاصل کرد. مشفق در هنر نقاشی و عکاسی نیز خبره و صاحب نظر بوده است. وی مجموعة اشعار خود را به نام «اندیشه های رنگارنگ» در سال1350ش منتشر کرد. وى در روز سه شنبه 19 دیماه 1351ش دارفانى را وداع گفت و در تكيه بروجنى ها در شمال غرب تكية ملك (گلستان شهدا) به خاك سپرده شد
